جنبش نرم افزاری

جنبش نرم افزاری

اگرتاریخ علمی ایران را با دقت واکاوی کنیم،به روزگاری میرسیم که پرورش یافتگان نظام آموزشی ما دانشمندان بزرگی چون ابو علی سینا ، ابوریحان،خواجه نصیر، ابوموسی خوارزمی و امثال آنها بوده اند،که اگرچه ما حتی نام آنها را نیز نمیدانیم اما هنوز هم  بعد از قرنها ، با افتخار برقله رفیع دانایی جهان معاصر ایستاده اند،بااین وجود،کشور ما را با لقب جهان سوم یاد میکنند!!؟

به واقع  علل ضعف وتوسعه نیافتگی امروز ایران ودر مقابل قوت علمی وصنعتی کشورهای پیشرفته چیست ؟

حقیقت آن است که تمامی نیکبختی ها وسرافرازیها ویا عقب ماندگیها وناکامیهای کشورها و جوامع  ریشه در آموزش وپرورش دارد! از نخستین روز دوره پیش دبستانی تا پایان دوره  دکترا.

برنامه چشم انداز ایران ۱٤۰۰ سند توسعه کشور ماست، افق علمی وآموزشی ایران را در پایان این برنامه در مقایسه با جهان چگونه  میتوان تصور کرد؟ قرن ٢١قرن دانایی است، یعنی تبدیل جامعه صنعتی به جامعه اطلاعاتی.بااین اعتقادکه، ثروتمندترین کشورها وجوامع انسانی امروزه ، آنهایی هستندکه بیشترین دانش و اطلاعات رادر اختیاردارند وبه یقین راهبری آموزش وپرورش آینده به عهده فنـاوری اطـلاعات( IT ) خواهد بود.

 رهبر فرزانه انقلاب در سال ۱٣۸۰ با نیازسنجی دنیای معاصر ،برای نخستین بار بحث جنبش نرم افزاری و نهضت تولید علم را در ایران مطرح کردند و اهداف عالی این جنبش در چشم انداز بیست ساله کشور، بازسازی تمدن اسلامی و احیای دوران طلایی تولید علم در جوامع اسلامی تعریف شده است. همچنین ارتقای سطح تفکر و فرهنگ، ارتقای تولیدات علم و فناوری، خردورزی در جامعه، زمینه سازی برای نوآوری و ایجاد تعامل میان دانشمندان و نوآوران در همه بخش های علمی کشور از دیگر اهداف این سند است.

بهترین انتخاب یک کشور،  رشد فرهنگ علمی است تا با اتکا به آن  جایگاه خود را در سطح جهانی ارتقاء بخشد.

بدون شک باید زمینه های مناسب تحقق اهداف این جنبش را نیز فراهم کرد و به تربیت نسلی پژوهنده،خلاق و تولید کننده علم اندیشید که  بی تردید مدرسه و کلاس، کانون اصلی این مهم به شمار می رود.

اما ضرورت ایجاب میکند که نظام آموزش و پرورش برای ایفای نقش خود در جنبش نرم افزاری و تولید علم، با برنامه های از پیش طراحی شده به اقدامات اساسی در این زمینه اقدام کند.

در این راستا، نوسازی بـرنامه هـای درسی، محتوای آموزشی، روشها و فنون تدریس و ارزشیابی وتحول در برنامه های آموزشی و درسی متناسب با شرایط و نیازهای روز در جهت کیفیت بخشی آموزش و پرورش با مشارکت معلمان، کارشناسان و صاحبان اندیشه ، مهمترین و نخستین گام برای آغاز راه است .

اگرنظام آموزش وپرورش ما، ازاین مهم غافل شود، دچار چالش عقب ماندگی تاریخی خواهیم شد. لذا باید باتمام وجود در جهت نیل به این هدف گام برداریم، باید فرهنگ یاددهی ویادگیری،باهم بودن و برای هم بودن و ارزشیابی را در نظام آموزشی  کشور در تمام سطوح و مقاطع، متحول کنیم  .

باید نوآوریهای آموزشی وآخرین یافته‌های پژوهش های انجام شده در این زمینه،  سازوکارهای مناسب برای حمایت از نوآوران آموزشی ؛ تبیین روشهای اشاعه و گسترش نوآوریها در آموزش و پرورش با تأکید بر معلمان نوآور را شنـاسـایی و معرفـی کنیم.

نوآوری در برنامه درسی اعم از نوآوری در فرایند برنامه‌ریزی درسی؛ نوآوری در برنامه درسی (هدف، محتوا، روش، مواد و وسایل آموزشی، ارزشیابی، مدیریت زمان...)و  رویکردهای نوین برنامه درسی از دیگر موارد پیشبرد نظام آموزش و پرور ش در جهت سند چشم انداز است .

 تمرکززدایی و نوآوریهای آموزشی، یادگیری مادام‌العمر، توجه به  نوآوری و فناوری مدرن ، حذف قوانین و دستورالعمل‌های دست و پاگیر و
توسعه  مشاوره و راهنمایی بویژه در تامین سلامت روح و روان دانش آموزان از جمله مواردی است که تاکنون بدانها توجه جدی نشده است .

و در آخر نوآوری در مدیریت آموزشی، مدیریت زمان برای کلاس درس، شیو‌ه‌های ارتباط بین معلمان ودانش‌آموزان، شیوه‌های ارتباط بین اولیا خانه و مدرسه، استفاده از رسانه‌های کمک آموزشی، توجه به  فضا و امکانات مدرسه و ترویج نقش فعالیت های مکمل فوق برنامه

در توسعه همه جانبه نظام آموزش و پرورش و به عبارت کاملتر توسعه جامعه فردا از ضروری ترین مواردی است که باید به آن به عنوان یک استراتژی توجه کرد.