افزایش مشارکت اولیا خانه و مدرسه در فرآیند آموزش

بانام خدای اندیشه و دانایی

یک پیشنهاد در عصر اطلاعات و ارتباطات

 ١- در سالهای اخیر به هر دلیل، ارتباط اولیا خانه با مدرسه به شدت کاهش یافته است، به گونه ای که حتی برای رسیدگی به وضعیت درسی فرزندان خودهم به ندرت به مدرسه مراجعه میکنند.   

٢- بنا به قانون جدید ارزشیابی ، قرار است یک نمره از ارزشیابی مستمر توسط خانواده ها منظور شود.

٣- در فقدان نظارت خانواده ها ، بچه ها نیز به درس و مشق خود توجهی ندارند.

بنا به سه گانه فوق، بهتر است که مدرسه یک گام به پیش گذاشته و به خانه ها روانه  شود و این یک گام ، طرح و توزیع مجله های تکلیف هفتگی یا دوهفته یکبار است . همکاران محترم میتوانند حتی در قالب یک برگه   ₄ A به طرح سوالهای مهم و کلیدی درسهای ریاضی و زبان و علوم در سطوح مختلف حیطه ها پرداخته تا دانش آموزان با کمک اعضا خانواده آنها را حل کرده  و خانواده ها نیز با بررسی و نمره گذاری برگه در فرآیند آموزش وآزمون مشارکت داشته باشند و مابه ازای این مشارکت، تاثیرمثبت فعالیت بر نمره ارزشیابی مستمر دانش آموزان باشد .همچنین طرح برخی مطالب تربیتی و اخلاقی  عاملی برای استقبال فراگیران و خانواده آنها از این طرح خواهد بود.

بی تردید، این اقدام از چند لحاظ قابل تامل است :

١- به تعمیق یادگیری آموخته های دانش آموزان بویژه در سطوح بالاتر  از حفظیات و سطح دانش می انجامد.

٢- مشارکت و نظارت خانواده ها را لااقل در یک روز و یک ساعت محدود از ایام تعطیل درپی دارد.

٣- به ارتقا کیفیت آموزش ، نمره دانش آموز ، پیشرفت تحصیلی  و نوعی اطلاع رسانی از وضعیت درسی دانش آموز ختم خواهد شد.

هرچند که هزینه مادی این طرح بویژه در کمبود اعتبارات مدارس به نوعی مانع جلوه میکند، اما سرانه هر دانش آموز در طول سال فقط ١۰ برگ است که در بدترین شرایط با دریافت ۵۰۰ تومان از هر نفر ، این هزینه تامین میشود .

شایان ذکر است، که ایین طرح در سال ۸٤ در هنرستان والفجر انجام شد و قبولی ٤٣ درصدی دانش آموزان سال اول را درپی داشت و در سال ۸۵ در کلاس دوم مدرسه شهید بهشتی با قبولی حدود ١۰۰ دانش آموزان همراه بود.

     

 

تعلیم و تربیت در هزاره سوم

ICT AND HIGHER EDUCATION     Ber nard LOING        General delegate of ICDE at UNESCO

9th UNESCO/NGO Collective Consultation on Higher Education        (6-8 April 2005)

 More urgently than ever  in its long history, the world of higher education – and more especially the university

community – feels the need to engage in a process of change, adaptation and modernization.

In a general context of globalisation, shrinking time and space in our societies,

. instant communication all over the planet with a fast

increasing number (60 million added during the last 12 months) of Internet users now reaching the billion, the universities of all countries are confronted with huge challenges, both external and internal

Outer challenges: - A re-assessment and re-definition of their role within societies innervated with ommunication networks, where access to information and knowledge – and even more radically the setting up of knowledge itself - is thus radically changed;

- The fact that knowledge is becoming a central economic driving force, with the shift from the concept of “information society” to that of “knowledge societies” as developed in the World Summit on the Information Society at Geneva (December 2003) leads us to re-consider the impact of the educational process, the role of

teachers and the nature of their training;

- As knowledge is becoming more than ever a tool for power as well as an object of trade, the notion of higher education as public service (a model prevailing in European higher education) tends to get weaker. Universities are driven to situations of competition, among one another and with the private sector, especially with the  evelopment of e-learning and trans-national systems. New departments in traditional universities, or new institutions (“edu-organizations”) of various kinds, are appearing. Some of those “virtual” institutions are serious and reliable. Others are just dubious “degree mills”.

Outer challenges

- A ever-increasing demand for higher education, especially in developing countries, and thus a growing population of students : most of the time the only possible solution is to resort to distance education and ICT-based learning, provided such technologies are properly mastered and the necessary investments made, in hardware and software as well as in human skill and training;

- the diversification of learner population, and of institutions and programmes; the permanent upgrading of knowledge contents and a growing need for lifelong

learning: here again universities have to meet this challenge and can probably do it only with the help of ICT educational applications;

- the need for serious quality assurance and certification, more necessary than ever with the development of trans-national education and e-learning institutions;

- Last but not least, the shrinking of public funding.

The integration of ICT in universities

To face such issues and challenges linked to the ongoing change in contemporary societies, the presence and role of ICT appears as a recurring – and probably unavoidable – component which higher education institutions have to deal with. Universities are challenged to integrate those technologies into their strategies, their organisation and educational processes.

But their answer can hardly be efficient if delivered only at the level of a single institution.

Policy responses are better if devised at national and supranational levels, the major aims being the improvement of quality and flexibility, the widening access to the field of tuition, the possibility of reaching populations as yet un-reached by higher education. Such missions were – and still are – those of the “Mega-Universities”, those large distance education institutions which have done so much to enlarge the field of higher education in several countries.  As a relay, many universities are now opening distance education facilities and ICT services, sometimes by creating networks through mutual partnership, even in developing countries where technologies are less available. In that context, ICT (adapted to local technological conditions) is a major tool both for on-campus students, and for reaching outtowards new target groups engaged in lifelong learning processes or on professional markets.

Difficulties and problems for ICT implementation

If the global trends leading to change are fairly easy to grasp and analyse, it is much more difficult for higher education institutions to provide adequate answers to the challenges they are confronted with at local level. There is a gap between the rhetoric about information society and knowledge economy on the one hand, and the practical approach to ICT and its implementation at institutional level on the other hand. Most universities have by now – either on their own, or more often under the impulse of a national plan of action – engaged an analysis of the situation, and many have invested funds for the implementation of ICT networks and systems. But their approach is often more defensive – i.e. keep up with the competition and avoid being left behind in the ICT race – rather than positive – i.e. acquire a clear vision of the role that ICT could play in the development of the university’s missions with all its actors (students, staff, administration etc.).

Universities are confronted with outside problems coming from their environment, as well as with inside problems coming from their own structure and culture. There has been a strong impulse over the last ten to fifteen years in several regions of the world, (in Europe for instance where the European Commission has been investing considerable amounts of money for ICT in  ducation) in favour of the implementation of an ICT strategy at higher education

level:

- development of network infrastructures;

- establishment of support agencies;

- stimulation of innovation and ICT implementation;

- support for partnership among institutions, as well as with private partners.

But the link, the interplay and the coordination between those actors often remains loose, both horizontally – for instance between the EU directorates and the national authorities– and vertically, between institutional, national, supra-national levels.

Within universities themselves, the implementation of ICT is not an easy task for faculty and staff members: decision makers and academics are sometimes reluctant to change curricula and pedagogic approaches; teaching staff and instructors lack incentive and rewards in a system where professional status and career trajectories are based on research results rather than pedagogic innovation. And when initiatives are taken to introduce ICT for

teaching or learning– which is often the case at ground level, providing rich experimentation and yielding

positive results – there is a lack of feedback towards higher levels of decision and general policy, and little impact on strategy definition and implementation.

Yet this rapid and critical overview of the situation should not prevent us from realising the tremendous impact of the current use of ICT in the field of higher education, as in all sectors of society: e-mail, chat, information retrieval on the Internet, extensive use of search engines like Google through which open access to millions of books should soon be made possible, all those tools have a deep impact on the ways students now learn, and teachers now teach.

After this brief introduction on the topic of “ICT in Higher Education”, I propose on behalf of ICDE, to raise 6 main issues and questions for our discussion during this conference:

Main issues for discussion

1. Access to higher education: Open and Distance Education, its current organisation and its role? Mega-Universities: their national and social functions? their evolution? Towards a generalised opening of online tuition systems: advantages, limits, risks?

2. Virtual campuses and the “merchandisation” of education: Towards a de-regulation of

higher education (similar to telecommunication networks)? Higher education as public service? as global public good? online learning, and degrees: Quality assessment?

3. Educational ICT, teachers and capacity-building: towards a new organisation of universities? new educational paradigms? different curricula? new approaches to teaching and learning? new responsibilities for academic staff? with what kind of training?

4. Students and ICT: How to use the Internet? What sort of equipment: individual?

collective? What strategies for collaborative work?

5. Universities and ICT: What strategies of investment? Why and how? What organisation?

What types of partnership? with other universities? with the private sector? Whichtechnology? What aintenance?

6. ICT & Higher Education in developing countries: What systems and technologies? How to provide energy? How to bridge the digital divide? What financial mechanisms: public, private, foundations? Is “Open Courseware” a solution? Can the WSIS provide solutions? Such questions are not new, and have already been raised in several good reports, especially here at UNESCO. But they remain permanent and open, un-answered for most of them. This conference is privileged ground for trying, once again, and all together, to find some of the answers                                                                     ..     منبع:سایت تعلیم و تربیت در هزاره سوم

 

روز جهانی معلم

‌روزجمعه ۱٣مهر مصادف با ۵ اکتبر روز جهانی معلم بود که در سکوت معلمان ایرانی  گذشت،دلیل نامگذاری این روز را نمیدانم، اما بهانه خوبی است تا در این روز که مقارن نخستین روزهای سال تحصیلی است، کمی هم به رسالت خودمان اندیشه کنیم مخصوصا آنکه جایگاه معلمی در سالهای اخیر در خواسته های مادی و اقتصادی خلاصه شده است و کسی چندان به ارزش کار این گروه در پرورش شهروندان آینده توجهی نمیکند.در این میانه بخشی از مقاله خانم «سارا شریعتی« فرزند زنده یاد« دکتر علی شریعتی« بهترین توصیف بر این روز و این جایگاه است .     

«ما اغلب نسبت به مدرسه، به عنوان اولين نهاد فرهنگي و آموزشي بي‌توجهيم. مدرسه خوب را اغلب مدرسه‌اي مي‌نامند كه بيشترين دانش‌آموزان را از سد كنكور بگذراند. اين هدف، البته كه با تست زدن، حفظ كردن و كلا‌س‌هاي بي‌شمار خصوصي، ممكن ميشود، اما دانش‌آموز كاملا‌ با فكر و هنر و فرهنگ بيگانه باقي ميماند. به قول دانشجويي، قبولي در كنكور، يك تكنيك است، الزاما ربطي به سواد و انديشه ندارد. مدرسه خوب را با نمرات خوب مي‌سنجند و نه با پرورش افكار و خلا‌قيت‌ها و اغلب منطق نمره، كاملا‌ در جهت عكس منطق خلا‌قيت عمل مي‌كند. ‌ براي اينكه بتوانيم به تحول عميق فرهنگي بينديشيم، بايد از مدرسه آغاز كرد و براي اين كار درست است كه به معلماني نيازمنديم كه چنانچه مي‌گويند صلا‌حيت آموزشي داشته باشند، اما رضايت شغلي و يا به قول شما، اوضاع معيشتي نيز شرط مهم ديگري است. در اروپا، يكي از بهترين مشاغل، از نظر حجم كار و درآمد، معلمي ‌است، به اين دليل كه مدرسه، اغلب اهميتي در حد كليسا دارد. اگر كليسا مومناني مي‌پروراند، مدرسه شهروندان آينده را تحويل جامعه مي‌دهد. اين جايگاه را ما در شعر و شعار براي مدرسه و مقام معلمي ‌قائليم و همچون بسياري از ديگر عرصه‌ها، لا‌زم است ادعاهايمان را با اعمالمان يكي كنيم و در اينجا نيز اغلب غيبت روشنفكران را احساس مي‌كنيم. ‌ جامعه‌شناسي آموزش و پرورش يكي از ضعيف‌ترين شاخه‌هاي جامعه‌شناسي ماست در حالي كه به عنوان نمونه در فرانسه، از دوركيم گرفته تا بورديو، همه جامعه‌شناسان آموزش و پرورش بودند و وزير آموزش و پرورش تا همين چندي پيش، يكي از نويسندگان و روشنفكران بنام جامعه. بسياري از آسيب‌هاي مهم اجتماعي و از جمله همين شكافي كه بدان اشاره كرديم، ناشي از بي‌توجهي به اهميت بنيادي مدرسه است. اين شايد، يكي از همان بسترهاي مبارزاتي گمشده‌اي باشد كه تحول در آن، فرهنگ آينده جامعه ما را رقم خواهد زد«

سه گام تا موفقیت

 به نام خالق اندیشه

این روزها وارد هرکلاسی که بشویم، از ما میپرسند ، چه کنیم که خوب یادبگیریم ؟ چه کنیم که قبول شویم ؟ و سوالهایی نظیر آن .

آگاهی بر روش های تدریس ، اهمیتش به مراتب، بالاتر از داشتن اطلاعات علمی بسیار بالاست. نمونه چنین مساله ای معلمان چینی هستند که فقط دوره تربیت معلمی را گذرانده اند اما در کار خود بسیار موفق تر از همکاران آمریکایی خود هستند که دارای تحصیلات آکادمیک در حد لیسانس یا فوق لیسانس هستند.

-  باید عملکرد ذهن و فرآیند شناخت را در ذهن دانش آموزان هر سن بشناسیم و مطابق آن تدریس و تعلیم خود را پیش ببریم .

_ تقدس کلاس درس در ژاپن تا حدی است که مدرسه حق استفاده از سیستم صوتی برای سرویس یا ناهار را در ساعات کلاسی ندارد. در هر مدرسه ژاپنی برای درس ریاضی جلسات متعددی با حضور معلمان ریاضی همان مدرسه و برخی کارشناسان تشکیل می شود ،  -دپارتمان ریاضی- که نحوه عملکرد معلم را در کلاس با بازدید هایی که از کلاس به عمل می آورند بررسی می کنند. در این جلسات، تمرکز بر درس است و نه بر معلم ، زیرا دپارتمان مسئولیت درس را بر عهده دارد و نهایتاً از تمامی اعضای دپارتمان به طور جمعی نتیجه کار را می خواهند.در ضمن دپارتمان در مورد تقدم و تاخر ارائه مطالب در کلاس نیز می تواند تصمیم بگیرد.

موفقیت زندگی روزانه ی ما تماماًً به میزان تمرکز ما برامور روزانه ارتباط دارد. اگر شما قادر باشید به هنگام کار فقط روی کارخود، به هنگام ورزش صرفاً روی انجام حرکات، درهنگام مطالعه فقط روی موضوع کتاب و به هنگام انجام فعالیت هنری ازقبیل موسیقی، نقاشی، خطاطی و . . . به فعالیت هنری خود توجه و تمرکز کنید، عملاً موفقیت شما به میزان چشمگیری افزایش می یابد.تمام نوابغ جهان کسانی بودند که از قدرت تمرکز فوق العاده ای برخوردار بودند. آشفتگی و شوریدگی ذهنی، عملاً شما را به هیچ عنوان موفق نمی کند. وقتی کارمی کنید به خانواده می اندیشید، وقتی درخانواده به سرمی برید ازشغل خود نگرانید و وقتی ورزش میکنید در اندیشه ی تحصیل هستید و وقتی درس میخوانید فکرتان هزارسو می رود. این عملاً اتلاف وقت و مؤثر نبودن است.موفقیت یعنی تمرکز، تمرکزو تمرکز.

پس قبل از تدریس به شاگردانتان بگویید:  همه ی فعالیت های انسان برای توفیق، نیازمند تمرکزاست. اما ازسلسله فعالیت های نیازمند تمرکز، جدی ترین فعالیتی که تمرکزدرآن نقش اساسی و محوری دارد. مطالعه است

خود شما بارها متوجه شده اید که پس ازمدتی که ازمطالعه تان گذشت چشمانتان روی کلمات و خطوط می دود بی آنکه حواستان به آن باشد وهمین طورشاید چند خط و یا چند صفحه را دنبال کنید و یکباره متوجه شوید حرکت چشمانتان صرفاً از زوی غریزه و عادت بوده، فوراً به عقب برمی گردید و شروع به خواندن دوباره می کنید، اما کمی جلوترمشکل تکرار می شود. این موضوع شما را بسیارخسته و کسل می کند، وقت زیادی را ازشما میگیرد و کم کم میل به مطالعه درشما کم می شود. گاهی اوقات هم به کلمه ای از کتاب خیره می شوید و درافکارخود غوطه می خورید. پیش ازهرچیزمطمئن باشید که این مشکل و مسئله ی شما نیست و همه ی افرادی که به نوعی با مطالعه و کتاب سروکاردارند ازاین موضوع دررنجند.

برهمین اساس بخش عمده ای ازاین کتاب به راه های بهبود تمرکز درهنگام مطالعه وهنگام حضوردرکلاس می پردازد که صد البته مطالعه و عمل به آن برای تمرکز، آرامش، و شادمانی و موفقیت به همراه خواهد داشت.درآخرذکراین نکته ضروری است که تمرکزحواس یک مهارت بی چون و چراست که نیازبه فراگیری تکنیک ها و تمرین مستمر دارد.اینکه شما روش های کاربردی این کتاب را چند روزی تمرین کنید و بعد رهایش کنید نتیجه همان می شود که اکنون به آن گرفتارید: " عدم تمرکزحواس". تمرینات را با صبر و حوصله و متانت کافی انجام دهید. شتاب زده عمل نکنید و منظم و آرام به پیش بروید." لرد بایرون" می گوید: برای پیشرفت و پیروزی سه چیزلازم است: اول پشتکار، دوم پشتکار و سوم پشتکار.

 

نکات اساسی برای آغاز سال

شروع تدريس در آغاز ترم تحصيلي از اهميت خاصي برخوردار است. حال چه يك كلاس مقدماتي براي دانش آموزان تازه وارد باشد يا يك دوره تخصصي براي فراگیران سال آخر. به هر حال شروع خوب مي تواند احساس مطلوبي را براي همه فراگیران در طول ترم ايجاد نمايد. مطالعات نشان داده است كه سه هفته اول هر ترم تحصيلي دوره بسيار مهمي است و مهارت اساتيد و معلمان  در مديريت و برنامه ريزي اين دوره در انگيزش فراگیران بسيار موثر است. اين مقاله خلاصه اي است از مجموع نظريات و تجارب اساتيد و معلمان سراسر دنیا براي داشتن كلاسي بهتر در طول ترم جمع آوري شده است

 1)  در ابتداي ورود به كلاس با فراگیران احوالپرسي و معارفه كوتاهي داشته باشيد.

2)      در اولين جلسه از شروع ترم تحصيلي سعي كنيد دقت و توجه فراگیران را به كلاس معطوف داريد.

3)      خود را بصورت كامل معرفي نموده با حضور و غياب فراگیران شروع كنيد .

4)      از فراگیران بخواهيد خود را بصورت كامل معرفي كنند . سعي كنيد اسامي آنها را به خاطر بسپاريد.

5)      در جلسه اول ساختار كلي از برنامه تان را بيان نمائيد.

6)      كلاس درس را درست به موقع شروع كنيد.

7)      ساعات موظف تدريس براي درس مورد نظر را به فراگیران اعلام نماييد.

8)      سعي كنيد در طول ترم تحصيلي اين مدت زمان را رعايت نماييد.

9)      روش هاي تدريس و وسائل كمك آموزشي را كه احتمالاً در طول ترم استفاده خواهيد كرد  به فراگیران معرفي نماييد. (سخنراني, كنفرانس, بحث گروهي, اسلايد, ترانس پرنسي....)

10) )  براي فراگیران تبيين نماييد كه براي درس شما چه مقدار وقت در روز بايد صرف كنند و آنها را در شيوه هاي مديريت زمان و استفاده بهتر از فرصت ها راهنمايي نماييد.

  11)   فراگیران را براي آموختن مهارت هاي اساسي مورد نياز براي موفقيت در درس شما راهنمايي و هدايت نماييد  (روش هاي گزارش نويسي, مقاله نويسي.....)

12)  براي كمك به فراگیران روشهای  مناسب يادگيري را جهت دريافت آنچه كه بايد بياموزند  طراحي نماييد.

13)  اماكن و مراكز كمك آموزشي و راههاي استفاده از آن را به فراگیران خود معرفي كنيد.

14)  انواع آزمونهايي را كه در طول ترم خواهيد داشت  به فراگیران معرفي نموده و روشهاي مطالعه موثر براي موفقيت بيشتر در اين آزمونها را براي آنها روشن  نماييد.

15)  يك نمونه از آزمون هاي  انتخابي   شما  براي سنجش فراگیران را  بصورت  آزمايشي مطرح  نماييد.

16)  نمونه اي از پاسخ سؤالات را به فراگیران نشان دهيد.

17)   در مورد تقلب و تخلف در امتحانات و  عواقب ناشي  از آن را براي  فراگیران توضيح دهيد.

18)  در صورت تمايل مي توانيد بين خود و فراگیران براي پاداش يا تنبيه در مواردي از قبيل حضور به موقع سر كلاس يا تاخير در ورود, موفقيت در امتحانات, رعايت نظم و آداب در كلاس و .... قراردادي برقرار نماييد. ( به عنوان مثال در نظر گرفتن نمره اي براي حضور منظم در كلاس, اختصاص نمره ويژه براي ارائه كنفرانس, كارپژوهشي و .... ) 

19)  كساني را كه به هر دليل با ساير فراگیران متفاوتند و يا مشکل خاصي دارند در جلسات اول شناسايي نماييد.

20)  در آغاز درس سعي كنيد فراگیران را از حالت  هيجان و تلاطم شروع كلاس به آرامش و سكوت دعوت كنيد و توجه آنها را به درس معطوف داريد

21)  بر مطالب جلسه قبل مرور كلي داشته باشيد.

22)  چند سؤال مطرح نمائيد و ضمن پاسخگويي فراگیران مطالب را يادآوري نمائيد .

23)   بهتر که درس جديد را با طرح يك معما, سؤال, تصوير جالب, اسلايد يا ترانس پرنسي برای جلب توجه فراگیران به موضوع درس شروع كنيد.

24)   عنوان درس را مطرح كنيد و از فراگیران بخواهيد انتظار و هدفشان را از يادگيري اين موضوع بيان نمايند.

25)   در موضوعات درسي مختلف از روش هاي متنوع تدريس و وسائل كمك آموزشي مناسب استفاده كنيد.

26)   بعد از تدريس, گروهي با شركت فراگیران تشكيل دهيد تا به مرور مطالب مطرح شده بپردازند و در طول بحث گروهي در كلاس قدم بزنيد و گاه دقايقي را در مجاورت فراگیران بنشينيد.

27)   گاهی از روشهاي ايفاي نقش در كلاس استفاده كنيد و اجازه دهيد فراگیران نقش خود را انتخاب كنند.

28)   براي تقويت تفكر خلاق و ايجاد افق هايي نوين در ذهن فراگیران از روشهاي بحث گروهي, بارش افكار و حل مساله  استفاده نمائيد.

29)  ليستي از مشكلات و مسائل پيچيده درسي را تهيه و در اختيار فراگیران قرار دهيد و از آنها بخواهيد تا راه حلي را براي آنها پيدا كنند. 

30)    به فراگیران بياموزيد حداقل 3 بخش از اوقات خود را به خوب گوش دادن, مطالعه صحيح و يافتن نكات كليدي اختصاص دهند و مطالب درسي را بصورت مستدل و منظم پيگيري نمايند.

31)   در تفهيم نكات كليدي و مفاهيم اصلي درس از مثال, تصوير و وسائل كمك آموزشي استفاده كنيد. 

32)  گاه در بين درس بصورت موردي از برخي فراگیران سؤالي بپرسيد.

33)   در قالب بيان نظرات شخصي فراگیران همراه با سؤالات و بحث هاي گروهي بهتر مي توانيد با نقطه نظرات فراگیران آشنا شويد.

34)  سعي كنيد مثالها و مسائل ملموس و كاربردي تر را در كلاس به بحث و گفتگو بگذاريد

35)   در رابطه با علايق و فعاليتهاي علمي و پژوهشي خود با فراگیران صحبت كنيد.

36)   از فراگیران بپرسيد اخيراً چه كتابهايي را مطالعه كرده اند و از آنها در مورد اخبار و نشريات جويا شويد.

37)  به روش خودتان به رفتارهاي مثبت و پيشرفت تحصيلي فراگیران خود توجه نشان دهيد.

38)   در پايان هر جلسه بدون هدف امتيازدهي و رتبه بندي داشته باشيد از طريق سؤالات تستي, شفاهي و حل تمرين توسط فراگیران بازخوردي از تدريس خود داشته باشيد.

39)   براي جلوگيري از خستگي در كلاس مي توانيد از روش هاي مختلفي استفاده كنيد.:

v      يك استراحت چند دقيقه اي

v     بيان يك داستان, مثال, خاطره و ...

v      تغيير در وسيله كمك آموزشي كه بكار مي بريد 

v    از فراگیران بخواهيد دقايقي قلم خود را روي ميز بگذارند و چيزي ننويسند و ...

40)  از فراگیران بخواهيد در مورد درس امروز جديدترين مطالب و اخبار را تهيه و در جلسه بعد مطرح نمايند

41)  خلاصه اي از درس جديد را روي تخته كلاس يا اورهد ترسيم كنيد و از فراگیران بخواهيد سؤالات و نظرات خود را در مورد بحث امروز روي يك برگه بنويسند. برگه ها را جمع آوري و در جلسه بعد به سؤالات پاسخ دهيد.

42)  از فراگیران بخواهيد « آنچه را در زندگي مهمترين مسئله مي پندارند » روي يك برگه براي شما بنویسند. 

43)  درصورتي كه از پخش فيلم دركلاس استفاده مي كنيد ابتدا بخشي از فيلم را نمايش دهيد وپس از هرمطلب اساسي وكليدي تصويررا متوقف نموده وراجع به آن به بحث وگفتگو بپردازيد وسپس ادامه دهيد

44)  دربرخي دروس كه مستلزم تبيين مهارت هاي ارتباطي است مي توانيد از روش ايفاي نقش استفاده كنيد.

45)  براي تشويق فراگیران به يادگيري فعال و تفكر نقادانه در هرجلسه سئوالات پيچيده اي را مطرح نماييد وپاسخ ها را درجلسه آينده به بحث وگفتگو بگذاريد.

46)  فراگیران را به استفاده وجستجوي منابع خارج ازكتاب تشويق نماييد.

47)  فراگیران را به مشاركت در كارگروهي وفعاليت هاي جمعي هدايت نماييد.

48)   با فراگیران درمورد اشتياق و انگيزه آنها به ادامه تحصيل درمقاطع بالاتر گفتگو نمائيد. 

49)  گاهي فراگیران را به گروههاي 2 تايي تقسيم كنيد تا هريك با يك سؤال ديگري را ارزيابي نمايد.

50)     پرسيدن يك سؤال غيردرسي درخاتمه هركلاس مي تواند موجب رفع خستگي شده و پايان با نشاط تري را به دنبال داشته باشد:

v      چه مطلبي ذهن شمارا بيش از هرچيز به خود معطوف مي كند؟

v      مهمترين آرزوي شما درآينده چيست ؟

v      جديدترين كتابي كه خوانده ايد كدام بوده است ؟

v      ازروزنامه ها چه خبر؟

51 )          در پايان 3 هفته اول هر ترم تحصيلي يك ارزيابي كلي از وضعيت فراگیران خود داشته باشيد و بر اساس آن برنامه تدريس خود را  طراحي يا  بازنگري نماييد . 

52)  ليست غائبين را مرتب چك كرده و در صورت طولاني شدن غيبت آنها, علت را جستجو كنيد.

53)  كتابهاي خوب غيردرسي مرتبط با موضوع را به فراگیران معرفي نماييد.

54)  با بهره گيري ازشیوههای  مشاوره اي فراگیران را درحل مشكلاتشان ياري نمائيد.

55)  به پيشرفت هاي تحصيلي فراگیران ممتاز و موفق به روشهاي مناسب پاسخ دهيد.

56)  يك سيستم ارتباطي مناسب بين فراگیران برقرار سازيد تا برای درس, كار و فعاليت هاي آموزشي و پژوهشي با يكديگر همكاري داشته باشند  .

57)  جهت رفع  اشكلات  درسي و همكاري بيشتر, فراگیران را به تشكيل گروههاي مطالعه در خارج از برنامه كلاسي تشويق  نمائيد.

58)  گروهها و تيم هاي انجام پروژه  و طرحهاي پژوهشي با شركت فراگیران تشكيل دهيد.

59)  براي ايجاد انگيزه و علاقه مندي فراگیران به فعاليت هاي پژوهشي، آنها را در انتخاب موضوع, مراحل اجرايي و پيگيري طرحها راهنمايي فرمائيد.

60)  در بسياري از فعاليت هاي آموزشي و پژوهشي خود، با تشكيل گروههاي دانشجويي و تقسيم وظائف بين افراد گروه علاوه بر تسريع در اجراء برنامه ،زمينه مشاركت و مسئوليت پذيري را در آنها پديد آوريد.

60) فراگیران را به مطالعه, نوشتن مقاله, ترجمه, پژوهش و خواندن مجلات علمي تشويق كنيد.

61)  در برقراري ارتباط با فراگیران سعي كنيد با همه بصورت يكسان برخورد كرده و به تدريج همه فراگیران را در فعاليت هاي كلاسي سهيم نمائيد.

62)   تحقيقات  نشان داده  كه چهره با نشاط  و پر انرژي اساتيد در ايجاد انگيزه در فراگیران و علاقه آنها به درس استاد و نتايج يادگيري تاثير به سزايي دارد.

63)  در آغاز سال تحصيلي، انتظاراتي كه از آنها مي رود آگاهي ندارند به آنها كمك كنيد تا شرايط و موقعيت جديد خود را در يابند.

64)  از خاطرات دوران دانشجويي و فعاليت هاي خود براي فراگیران صحبت كنيد.

65)  سر كلاس با آمادگي كامل و مطالعه قبلي حاضر شويد. آمادگي علمي شما در جلب اعتماد فراگیران در طول ترم بسيار موثر است.

  66)  فعاليت هاي فوق برنامه, فرهنگي و تفريحي در دانشگاه طراحي كنيد و فراگیران را جهت گذراندن اوقات فراغت خود به نحوه مثبت و بهينه هدايت نمائيد (مسابقات ورزشي , ديدار از نمايشگاه, موزه و . . .)

67)  عكس هاي دسته جمعي اساتيد با فراگیران در فعاليت هاي گروهي, آزمايشگاه, تيم هاي كاري ، اردوهاي دانشجويي و ... در محل هاي مناسب نصب گردد.

68)  وقت شناسي و رعايت زمان را درهمه برنامه ها در نظر داشته باشيد.   

69) پس از مدتي گروهها را درهم  ادغام كرده و با تشكيل گروههاي جديد ارتباط بين فراگیران افزايش دهيد.

  70)  اساتيد با توجه به روحيات ، مهارتها و تجربيات شخصي، فضاي متفاوتي را براي كلاسهاي درسي خود ترجيح مي دهند  (فضاي رسمي ، جدي ، انعطاف پذير ، آزاد ) سعي كنيد جو دلخواه و مسيري كه شما ميخواهيد در آينده برقرار شود  را در جلسه اول روشن نماييد.

71)  نظرات و پيشنهادات و انتظارات فراگیران را در خصوص شيوه تدريس خود جويا  شويد. تا تصويري از وضعيت كلاس را در اختيار داشته باشید.

 72)  در مورد چگونگي انجام تكاليف درسي، منابع درسي، رفتارهاي كلاسي فراگیران ، حضور به موقع در كلاس درس ، نحوه آزمونهاي مورد نظر شما (كتبي ، شفاهي،  تستي، تشريحي و . . . ) با فراگیران صحبت كنيد.

73)  قبل از شروع درس واژه هاي كليدي و عناوين درس جديد را روي تخته كلاس بنويسيد  و نظرات فراگیران را در مورد هر يك از آنها بپرسيد.

74)   براي افزايش توان ذهني فراگیران و به جريان افتادن فعاليت هاي كلاسي هميشه به يك جرقه اوليه نياز است. درس خود را با طرح يك معما ، سوال ، تصوير جالب ، اسلايد ، و . . . شروع كنيد.

75)  در طول سال تحصيلي با امتحانات كوييز و ميان ترم فراگیران را براي امتحان نهايي آماده كنيد و نمونه اي از سوالات آزمون نهايي را نيز در كلاس مطرح نماييد.

76)  با آمادگي قبلي در كلاس حاضر شده و اطلاعات مهم را بصورت طبقه  بندي و تايپ شده  روي  كارتهاي  قابل  حمل  به  همراه  داشته باشيد.

77)  فراگیران را در روزهاي اول ، گروهبندي كنيد و با طرح سوالاتي در هر گروه زمينه رقابت و فعاليت بيشتر را در آنها ايجاد كنيد.

78)   در جلسات امتحانات پايان ترم حضور شما در كنار فراگیران،داشتن چهره متبسم ، بيان يك  لطيفه   و يا حتي قرار گرفتن در كنار يك دانشجوي مضطرب مي تواند استرس آنها را تا حد قابل توجهي كاهش دهد.

79) در طرح سوال انواع سوال را استفاده کنید.

80) در هنگام تدریس به تفاوتهای فردی دانش آموزان توجه داشته باشید.

highereduction.blogfa.com  : منبع