ترفندهای ویندوز

ترفند اول :رديابي  آنها كه به كامپيوتر شما سرك كشيده اند.

گاهي كه كنجكاو ميشويد تا بدانيد آنها كه به كامپيوتر شما دسترسي دارند به كجاها سرك كشيده اند، از مسير زير آنها را تعقيب كنيد.

      ok Internet  explorer—tools - Internet option—setting—view file—

و اگر ميخواهيد ندانند به كجاها سر زده ايد مسير ردپايتان را با ترفند زير پاك كنيد.

Internet  explorer—tools  -- Internet option—General—History—Clear History

ترفند دوم پاك كردن رد پا

اگر يكبار در ياهو يا گوگل كلمه اي را تايپ كنيد، در مراجعه بعدي با تايپ  حرف اول،تمام آدرس ظاهر ميشود كه گاهي خوشايند نيست. براي پاك كردن اين آدرس، يك راه ساده اينست كه با نمايش آن كلمه با ماوس روي آن رفته و كليد delet  را بزنيد تا آن كلمه يا عبارت پاك شود.

با ماوس تايپ كنيد.

گاهي از صفحه كليد خسته شده ايد و فكر ميكنيد كار با ماوس راحت است از دستور زير به صفحه كليد مجازي رفته و با ماوس تايپ كنيد.                           Start –Run—Osk—Enter

اخفاي آيكن هاي دسكتاپ(1)

اگر نميخواهيد عده اي بي اجازه به رايانه شما دست بزنند يك راه اينست كه برخي آيكنهاي آنرا مخفي كنيد.براي اين كار برروي دسكتاپ كليك راست كرده وproperties  را انتخاب كنيد.ازبرگه desktop با انتخابcustomize desktop

 پنجره اي باز ميشود كه دراين قسمت در كنار هر آيكني كه مايل به مخفي كردن آن باشيد علامتش را بر داريد. و در صورت انصراف از اين عمل همين مسير را برگشته و گزينه را تيك بزنيد.

اخفاي آيكنهاي دسكتاپ (2)

روش ديگر مخفي كردن آيكنهاي دسكتاپ اينست كه درفضاي خالي دسكتاپ راست كليك كنيد وازمنوي ظاهر شده گزينهArange Icons byو زيرمنويShow Desktop Icons  را كليك كنيد تمام آيكنهاي دسكتاپ پاك خواهد شد.

شعر و آهنگ

اگردوست داريدهنگام پخش آهنگ دلخواهتان، شعر آنرا نيز زمزمه كنيد. شما ميتوانيد در بخشWidows Media Player  به اين آرزوي خود برسيد.هنگام پخش آهنگ مسير روبرو را انتخاب كنيد.    View—Info view—Always show  

در اين قسمت گزينه ADP LYRICS را بيابيد و برروي آن كليك كنيد.دراين محيط اجازه داريد متن خود را نوشته و يا از جاي ديگر كپي كنيد و در آخرsave LYRICS را بزنيد. از اين به بعد شاهد متن اشعار آهنگ دلخواه خود خواهيد بود.

تغيير پسورد ايميل در ياهو

با  Passwordو ID خود وارد ياهومسنجرشويد از منوي mesenjer وارد قسمت MY AccountInfo شويد كه ياهو مسنجرشمارابه صفحه خاصي هدايت ميكندكه بايد پسورد خود را وارد كند.برروي عبارت آبي رنگ  change Password     كليك كنيد و پسورد قديمي و جديد خود را وارد كنيد و در آخر آنرا  Save كنيد. از اين به بعد با پسورد جديد وارد شويد.

 

نوش آباد، برگ ناخوانده تاريخ و تمدن ايران

بي ترديد آثار تاريخي هر شهر و ديار، روايتگر پيشينه فرهنگ و تمدن مردمان آن خطه است و بي توجهي به آنها به نوعي فراموشي تاريخ كهن اين ملك پهناور است.
نوش آباد با 18 اثر تاريخي، برگ ناخوانده تمدن ايراني اسلامي است كه از اين ميان «مسجد جامع »و«مسجد علي » به ثبت آثار ملي رسيده است.به نوشته حسن نراقي، در كتاب «تاريخ اجتماعي كاشان»،پيشينه اين شهر به هزاره قبل از ميلاد مسيح مي رسد، آن زمان كه شهر باستاني "سيلك" در آتش سوخت، بازماندگان آن بر سر چهل چشمه كوچك اقامت گزيدند، از آن جمله، كاشان، آران و بيدگل ، نوش آباد ، قمصر و نياسر بود.

به گواهي حسن نراقي، در كتاب تاريخ كاشان، « اين ديه را از آن جهت انوشه آباد نام كردند كه يكي از اكاسره بدان ناحيت بگذشت و كنار چشمه اي كه آنجاست فرود آمد تا آن چشمه را موضعي خوش يافت، بفرمود ديهي آنجا بنا كردند كه انوشه آباد نام گرفت.»

در روايت عاميانه ، آن بزرگ، انوشيروان –شاه ساساني- است كه در بازگشت از يك لشكركشي، در كنار اين چشمه فرودآمد و مدتي اقامت كرد و به اين مناسبت آن مكان را «انوشيروان آباد» ناميدند.

محل اوليه ساكنان نوش آباد، «قلعه سي زان»  بوده در زير محوطه، نقبهايي است كه مردم هنگام حمله مهاجمان به آنجا پناه مي بردند كه هيچگاه تلاشي براي شناسايي آن انجام نشد و به مرور زمان در زير زمين مدفون شده است.

اين قلعه در قرن پنجم توسط سلجوقيان ساخته شده و هرازگاهي مورد هجوم غارتگران فرهنگي قرار گرفته است كه در آخرين تخريب اين قلعه، سكه هايي از دوره صفويه در يكي از نقبهاي آن كشف شد.

زيارتگاه«امامزاده محمد بن زيدبن حسن بن علي (ع)» و «مسجدحاج سيدجسين»به ترتيب مربوط به سالهاي 1003و 1042 هجري قمري از ديگر آثار تاريخي شهر نوش آباد به شمار ميرود.

از ديگر مكانهاي تاريخي نوش آباد، «مسجدعلي(ع)» است كه در دوره مغول بنا شده است.

آثار تاريخي نوش آباد ، چشماني را مي طلبد تا عاشقانه بدان خيره شود، چون اين آثار امروزه در برابر چشمان هزاران رهگذر، در سكوت و بي فرياد ي مي ميرند. در صورتيكه اين بي توجهي ها ادامه يابددر مدتي كوتاه، آشياني برباد رفته، در يادها خواهد ماند و آهي بر گذشته در سينه ها.   
اين نوشته در تاريخ 25 اسفند1380 در شماره 2082 روزنامه ايران چاپ شد.

آن رسول و این ابراهیم

اين روزها مصادف با سالمرگ "رسول ملاقلي پور"، رسول پيام سالهاي حماسه و عشق است  و سخن گفتن از او و امثال او در برخي موارد شايد كوچك كردن شان و مقام آنهاست. رسول بعد از جنگ، همان رزمنده اي بود كه تازه جنگ براي او آغاز شده بود و نقش او اجراي متني بود از شهيد "باكري"  كه نوشته بود: بعد از جنگ مردان مجاهد سه دسته ميشوند. عدهاي كه نسبت به گذشته خود بي تفاوت ميشوند. عده اي كه آنرا فراموش ميكنند و ديگراني كه نسبت به ارمانهاي خود وفادار ميمانند و در بيمهريها از غصه دق ميكنند. روايت فيلمهاي رسول و حاتمي كيا نيز روايت مردان گروه سوم است . يا بهتر بگويم روايت خون دل خوردنهاي خودشان است به نمايندگي از نسل مردان مرد كه چه زود ما آنها را فراموش كرده ايم . اگرچه آنها بي نياز از نگاه مدح آلود ما زمينيان هستند اما انصاف هم خوب چيزي است . كمي به دور و برمان نگاه كنيم ، بي حضور 19 ساله هاي جنگ ما چه بوديم و كجابوديم ؟  حماسه رسول و ابراهيم، جهاد با آنهايي است كه از جنگ به مشتي نوشته هاي كاغذي بسسنده كرده و درپي فروش گيشه اي خودشان هستند. آنها كه امروز مردان جنگ را، با جوانان ژل ماليده و دختران آرايش كرده خيابانهاي بالاي شهر اشتباه كرده اند؟ جنگ، فقط جنگ نبود، عاشقي بود، حماسه بود، عرفان بود، فقر و نداري بود اما در همه اينها حضور بود و آنها كه در آنسالها غايب بودند نمي توانند حضور را به تصوير بكشند و با صدمن سريش هم نميتوانند خود را به آن نسل بچسبانند. از اينروست كه رسول و ابراهيم اهميت پيدا ميكنند. چراكه خود روايتگر آن حضور هستند و بس .

براي سلامتي ابراهيم و شادي روح رسول دعا كنيم،همين.   

برداشت ما از آزمون تیمز

از سال 1995 يك آزمون بين المللي با نام آزمون "تيمز" با موضوع رياضي و علوم در برخي كشورهاي جهان برگزار ميشود.آزمون تيمز ، آزمون اندازه گيري پيشرفت تحصيلي و آزمون " پرلز" براي اندازه گيري پيشرفت توانايي و مهارت خواندن.

اين آزمون در 4 دوره برگزار شده و دوره پنجم نيز قرار است در بهار 86 برگزار شود. اينكه متوليان آموزش كشور تا چه حد نتايج آين آزمون را جدي گرفته اند و براي كسب نتايج بهتر برنامه ريزي كرده اند، بماند. اما نتايج 4 دوره قبل در مقاله 20آذر 1384 روزنامه ايران، مطلب جالب و درعين حال قابل تامل است. ضمن احترام به تلاش نويسنده محترم، اصل مقاله را براي يادآوري تقديم همه اهل نظر ميكنم. 

«ايران چندى است در يك آزمون آموزشى بين المللى مهم و معتبر شركت مى كند. نتيجه آزمون «تيمز» به قدرى مهم است كه پس از انتشار نتايج رسمى آن برخى از وزراى آموزش و پرورش و حتى گاهى بالاترين مقام هاى اجرايى كشورهاى شركت كننده درباره آن اظهارنظر و عملكرد آموزشى خود را تحليل مى كنند و در صورت مطلوب نبودن عملكرد، وعده هاى جديدى را براى بهبود نظام آموزشى مطرح مى كنند. چنانكه كلينتون با انتشار نتيجه آزمون در جلسه اى با حضور كارشناسان آموزشى قول كار بيشتر و اختصاص بودجه كلانى را به آموزش و پرورش داد. نتيجه اولين آزمون علوم و رياضى تيمز كه ايران در آن شركت كرد، شوك آور بود. نتيجه دومين آزمون نيز چنگى به دل نزد و نشان داد برخلاف بسيارى از كشورها كه از نتيجه آزمون براى بهبود وضعيت خود سود مى برند، ايران برنامه اى عملى در اين جهت پياده نكرده بود.

گزارش آزمون سال ۲۰۰۳ نيز كم و بيش به همين وضعيت دچار شد و در اين مدت باز هم تغييرات مثبت و ملموسى در نتيجه آزمون به وجود نيامده بود.
جالب اينجاست كه نتيجه آزمون تيمز رابطه معنادارى با توسعه يافتگى و عملكرد هر كشور در اين زمينه دارد. چنانكه كشورهاى جنوب شرقى آسيا، ژاپن، كره، سنگاپور، هنگ كنگ و كشور چين در صورتى كه در آزمون شركت كنند، رتبه هاى اول را كسب مى كنند.
دانش آموزان ايرانى در سال تحصيلى ۷۳ _ ۷۲ در پايه هاى سوم و چهارم دبستان و هفتم و هشتم در آزمون شركت كردند. اين ارزشيابى شامل آزمون هاى چند گزينه اى پاسخ باز و پاسخ عملكردى و فعاليت هاى آزمايشگاهى بود. تمام كشورهاى عضو تيمز لازم بود در آزمون پايه هشت ( معادل دوره راهنمايي) شركت كنند. در نتيجه ۴۱ كشور در آزمون پايه هشت شركت كردند. تعداد شركت كنندگان در پايه دبستان و دبيرستان كمتر از پايه هشت بود. در اين آزمون ها سؤالات پايه هشت براى سؤالات پايه هاى ديگر و بالعكس نيز مطرح شد تا مشخص شود سطح دانش آموزان در طول زمان چه تغييرى مى كند. آزمون بعدى تيمز بنا به خواست آمريكا تكرار همين آزمون بود تا آمريكا نتيجه عملكرد خود را در اين مدت در مورد پايه هشتم مشاهده كند.
دكتر عليرضا كيامنش، برگزاركننده دو دوره اول آزمون تيمز در ايران مى گويد: «نتيجه آزمون سال ۹۵ شوك آور بود. رتبه بندى يك مسأله است و فاصله با متوسط جهانى يك چيز ديگر. يك موقع رتبه خوبى نداريم، ولى از نظر امتياز با كشورهاى اول هم خيلى فاصله نداريم. ولى وقتى مثلاً از ميانگين ۵۰۰ كشور شركت كننده، ۵۰ ، ۶۰ نمره پايين تريم، نتيجه جالب توجه نيست. دكتر نجفى در اواخر دوره وزارتش در آموزش و پرورش دستور داد همه ادارات استان ها گزارش تيمز را بررسى كنند. چنين رويه اى هم در پيش گرفته شد و راهكارهايى هم انديشيده شد. ولى با رفتن وى، كل كار فراموش شد. در نتيجه بدون اينكه كارى انجام شود، در مطالعات بعدى هم شركت كرديم. اين بار بنا به خواست آمريكا آزمون قبلى تكرار مى شد. ما در اين آزمون در پايه هشت شركت كرديم. نتيجه مطالعه نشان داد سه، چهار نمره در اين دو درس بالاتر رفته ايم و جايگاهمان هم در رتبه بندى بهتر شده است. ولى علت بهبود وضعيت آن بود كه اين آزمون تكرار آزمون قبلى بود و تعدادى از كشورهايى كه در آزمون قبلى، رتبه هاى بهتر از ما داشتند در اين آزمون شركت نكردند و شركت كننده هاى جديد مثل مراكش و تونس و... هم به طور كلى ضعيف تر از ما بودند و تازه تعدادى از كشورهايى كه جديد شركت كردند هم بالاى ما قرار گرفتند.»
در سال ۹۵ معدل نمره دانش آموزان ايرانى در درس علوم پايه هشت ۴۶۳ بود. در سال ۹۹ معدل آنها ۴۴۸ و در سال ۲۰۰۳ معدل ۴۵۳ بود. يعنى در سال ۲۰۰۳ دانش آموزان ايرانى نسبت به سال ۹۵ ، ده نمره پسرفت داشتند. اما در سال ۲۰۰۳ در علوم پايه چهارم اندكى بهبودى حاصل شد. در سال ۹۵ معدل نمره ايران در اين درس ۳۸۰ بود، ولى در سال ۲۰۰۳ به ۴۱۴ رسيد. با اين همه با متوسط جهانى كه ۴۸۹ بود، فاصله زيادى داشتيم. در رياضى پايه هشتم در سال ۹۵ معدل ايران ،۴۱۸ در سال ۹۹ ، ۴۲۲ و در سال ۲۰۰۳ ، ۴۱۱ بود. در سال ۹۵ در مقطع چهارم دبستان در درس رياضى معدل نمره ايران ۳۸۷ و در سال ۲۰۰۳ ، ۳۸۹ بود. در حالى كه متوسط جهانى ۴۹۵ بوده است.
دكتر كيامنش مى گويد: «نكته جالب اين است كه بالا رفتن امتيازات ايران، حاصل عملكرد دختران بوده است. مثلاً در سال ۲۰۰۳ دختران در درس رياضى پايه هشتم نه نمره نسبت به سال ۹۵ و ۱۲ نمره نسبت به سال ۹۹ بالاتر بوده اند. در حالى كه نمره پسران در سال ۲۰۰۳ در درس رياضى پايه هشت نسبت به سال ۹۹ ، ۲۴ واحد و نسبت به سال ۹۵ ، ۲۱ واحد پايين تر بوده است. در سال ۲۰۰۳ در رياضى پايه چهارم، نمره دختران نسبت به سال ۹۵ ، ۱۵ نمره افزايش داشته است. ولى معدل پسران در همين مدت هشت نمره پايين آمده است. اما متأسفانه تحقيقى نشده كه معلوم شود چرا دختران پيشرفت و پسران پسرفت كرده اند. نكات جالب در اين تحقيقات اين است كه با وجود تغيير كتاب هاى علوم در پايه هشتم، نه تنها نتيجه عملكرد دانش آموزان مثبت نبود، بلكه در سال ۲۰۰۳ معدل امتيازات كمتر هم بود. اما در علوم پايه چهارم تغيير كتاب ها كه روندش از قبل شروع شده بود به بهبودى عملكردها منجر شد، ولى هنوز تا متوسط جهانى فاصله زيادى است. نتايج درس رياضى هم نشان داد كه كار مفيد و مؤثرى در مورد اين درس انجام نشده است.» از امكانات جالبى كه انجمن ايجاد كرده اين است كه كشورها فرصت دارند مطالب و سؤالات خودشان را هم به طور مجزا در آزمون بگنجانند و كشورهاى ديگر هم مى توانند به سؤالات كشورهاى ديگر جواب دهند و بنابراين كشورها نمى توانند بگويند اين سؤالات را نداشته ايم.
دكتر كيامنش مى گويد: «آزمون نشان داد كشورهايى كه رتبه هاى بالا در آزمون اصلى تيمز كسب مى كنند، سؤالات كشورهاى ديگر را هم با همان امتيازات و درصدها پاسخ مى دهند و در نتيجه امتياز ايران حتى در مورد سؤالات خودش هم در همان حدود آزمون اصلى تيمز است. يك امكان ديگر آزمون تيمز هم آن است كه مى توان بچه هايى را كه نمره هاى عالى دارند، شناسايى كرد و حتى روند پيشرفت آنها را دنبال كرد. نتايج آزمون ها نشان داده است كه تعداد اين بچه ها در ايران يك درصد و يا كمتر از آن است.»
از آنجا كه سؤالات اين آزمون بين المللى دقيق انتخاب مى شود و نظارت دقيقى نيز بر آزمون اعمال مى شود، نتايج آن كاملاً مطمئن است. سابقه تيمز به سال ۱۹۵۰ برمى گردد كه جمعى متخصص تعليم و تربيت با همكارى يونسكو گروهى را تشكيل دادند و زيربناى مطالعات پيشرفت تحصيلى بين المللى را تشكيل دادند كه انجمنى غيردولتى است و دبيرخانه اش در هلند است. اين انجمن با توجه به ضرورت هاى زمانى ارزيابى از درس يا موضوع خاصى را پيشنهاد مى دهد. در صورت تصويب پروژه، طرح اجرا مى شود و كشورهاى علاقه مند هم مى توانند در اين آزمون شركت كنند. در هر كشور اجراى پروژه به سازمان ها و وزارتخانه ها و دانشگاه هاى توانا و علاقه مند واگذار مى شود. علاوه بر حق انجمن و حق شركت در هر پروژه، انجمن ها و سازمان هاى بين المللى هم به انجمن كمك مالى مى كنند تا شامل انجمن علوم آمريكا، انجمن علوم آلمان، آموزش و پرورش آمريكا، بانك جهانى و... مى شود. معروفترين آزمون تيمز، آزمون رياضى و علوم است. از سال ۹۲ اين دو درس در يك پروژه انجام مى شود. اين آزمون در پايه هاى چهارم، هشتم و سال آخر دبيرستان انجام مى گيرد. تا زمانى كه فرم نهايى سؤالات تيمز و تجزيه و تحليل آن نهايى شود، مراحل چندى طى مى شود. نحوه نمونه گيرى و نيز ساير ابزارهاى مطالعه بايد بسيار دقيق باشد و انجمن كاملاً بر درستى آنها نظارت دارد. چنانكه مثلاً درستى شيوه نمونه گيرى از مدارس را مجدداً مورد بررسى قرار مى دهد. سؤالاتى نيز مورد تأييد قرار مى گيرد كه در ۸۰ درصد كشورها آموزش داده شده باشد. كميته اى نيز با فرستادن ناظر يا تعيين ناظر بومى و آموزش وى بر كيفيت مطالعه نظارت مى كند. در نهايت نيز داده هايى به طور تصادفى انتخاب مى شود تا درستى آنها مورد بررسى قرار گيرد.
دكتر كيامنش درباره اهميت اين آزمون مى گويد: «آمريكا وقتى نتيجه آزمون پايه راهنمايى را خلاف انتظارش ديد، پيشنهاد داد مجدداً آزمون تكرار شود تا نتيجه تغييرات آموزشى را كه در دبستان نتيجه داده بود و در آن سال هنوز به راهنمايى نرسيده بود را در پايه هشتم مشاهده كند. اين كشور براى ترغيب ساير كشورها به شركت مجدد در آزمون، پيشنهاد كرد هزينه همه كشورهاى رقيب صنعتيش را براى شركت در آزمون تأمين كند. تعداد اين كشورها به ۱۱ ، ۱۲ كشور مى رسيد. براساس همين تجربه از سال ۹۹ تصميم گرفته شد مطالعه در دوره هاى منظم زمانى تكرار شود. بنابراين كشورها تعهد اخلاقى دادند كه سؤالات محرمانه را كه بايد در دوره هاى بعد نيز تكرار شوند، لو ندهند. نروژ نيز وقتى ديد نظام آموزشى انتظارات را در زمينه درس رياضى برآورده نمى كند، با تحقيقاتى متوجه شد خود معلمان رياضياتشان خوب نيست و در نتيجه به دروس رياضى تربيت معلم افزود. ژاپنى ها هم بر اساس اطلاعات آزمون به اين نتيجه رسيدند كه دانش آموزان نگرش مثبتى به آموزش ندارند و تحت فشار خانه و مدرسه درس مى خوانند و اين موضوع نگران كننده بود . بنابراين سعى كردند روى نگرش ها كار كنند. بنابراين ما هم بايد هدفمان را از شركت در يك مطالعه تعيين كنيم و ببينيم شركت در يك آزمون چقدر انتظارات را برآورده مى كند. اگر هدف ما اين است كه براساس نتايج آزمون، ضعف ها و مشكلاتمان را پيدا كنيم و در جهت بهبودى قدم برداريم، مثبت است وگرنه اگر شركت كنيم تا فقط تحقيقى انجام داده باشيم، فايده اى ندارد. از طرفى بايد نتايج آزمون را به اطلاع مردم برسانيم. در حالى كه مردم ما اصلاً نمى دانند چنين مطالعاتى صورت مى گيرد. البته ارزشيابى از اهميت زيادى برخوردار است و به همين دليل در كشورهاى مختلف چند سطح ارزشيابى صورت مى گيرد. يك سطح ارزشيابى را مدرسه از طريق معلم انجام مى دهد تا مشخص شود آموزش داده شده چقدر در عملكرد دانش آموز مؤثر بوده. به اين ترتيب اوليا جايگاه فرزندشان را در آزمون مى بينند و مدرسه هم وضع خودش را ارزيابى مى كند. در ارزشيابى ديگر در پايان هر دوره آزمون هاى عمومى برگزار مى شود تا مشخص شود فارغ التحصيل چه چيزى ياد گرفته. در كشور ما اين همان امتحانات نهايى بود كه برداشته شد. در سطح ديگر بنا بر اين است كه نظام آموزشى در سطح ملى ارزشيابى شود.
به خاطر هزينه زياد اين كار از طريق نمونه گيرى صورت مى گيرد. البته ما سيستمى براى اين نوع سنجش كه سنجش ملى است نداريم. ارزشيابى ديگرى هم نظير تيمز در سطح بين المللى صورت مى گيرد.» اين موضوعات نشان دهنده اهميت ارزشيابى در بهبود كيفيت آموزش است. البته لازم است نتايج اين آزمون ها نيز كاملاً مورد بررسى قرار گيرد و تغييرات مثبتى را در نظام آموزشى به وجود آورد. در حالى كه ما نه به ارزشيابى و نه به نتايج آن به شكل مفيد نگاه نمى كنيم»

درس‌هايي از برنامه آموزشي ژاپن براي ايران.

بهار 86 با آزمون جهاني تيمز گل خواهد كرد.يك مطالعه بين المللي كه ميتواند محك مناسبي براي مطالعه نظام آموزشي ما باشد.

برگزاري4 دوره اين آزمون نتايج خوشايندي براي كشور ما دربرنداشته و بجز دكتر «محمدعلي نجفي» مسولان ما چندان توجهي به آن نداشته اند.اما تجربه ژاپن از اين آزمون در جهت اصلاحات آموزشي تجربه موفقي است كه مورد مطالعه دكتر «محمدرضا سركار آراني» قرار گرفته و در سايت همشهري آنلاين روز 7 اسفند 86 منتشر شد. با سلام و احترام به پيشگاه اين استاد فرزانه و مسوولان سايت به منظور انتشار كلام نيكو، اين مقاله را تقديم ميكنم باشد كه اين گفته ها باعث رستاخيزي در نظام آموزشي ما بويژه در سطوح پايه شود.

درس‌هايي از برنامه آموزشي ژاپن براي ايران.

«پژوهش‌هاي ملي و بين‌المللي بسياري نشان مي‌دهد كه آموزش و پرورش ژاپن از كيفيت بالايي برخوردار است و نقش سازنده‌اي در پرورش نسل‌هايي كه  ژاپن امروز را ساخته‌اند ايفا مي‌كند. ريشه‌ها و انديشه‌هاي اين موفقيت را در كجا مي‌توان جست؟ آيا بازانديشي در عمل كارگزاران آموزشي و بازبيني بي‌امان برنامه‌هاي درسي، تأكيد بر استانداردهاي تازه در برنامه‌هاي درسي و تلاش براي غني‌سازي يادگيري براي تربيت همه جانبه كودكان ريشه اين موفقيت است؟

اصلاح برنامه درسي ملي

براساس  پژوهش‌هاي ملي و بين‌المللي سه دهه اخير، ژاپني‌ها دريافتند كه دانش‌آموزان، به‌ويژه در دوره آموزش و پرورش عمومي، در خواندن، نوشتن، رياضي و علوم از همتايان خود در جهان  پيشي گرفته‌اند ولي در توانايي حل مسئله، طراحي، تفكر انتقادي و تحليل مسائل پيچيده براساس توانايي‌هاي فردي ضعف‌هايي دارند. وزارت آموزش و پرورش ژاپن علت اين مسئله را تأكيد زياد بر حافظه دانش‌آموزان، انتقال دانش و نارسايي نظام ارزش‌يابي آموزشي ذكر كرده است.

پژوهش ديگري كه همراه با سومين مطالعه بين‌المللي تيمز با همكاري انجمن بين‌المللي ارزشيابي پيشرفت تحصيلي در ژاپن انجام شد، نشان داد كه دانش‌آموزان ژاپني به رغم كسب رتبه‌اي بالا در رياضيات و علوم، در ميزان علاقه به اين دو درس نسبت به همتايان خود در جهان رتبه پايين‌تري دارند.

وزارت آموزش و پرورش ژاپن با استناد به اين نتايج و بهره‌گيري از تجربه اصلاحات آموزشي در دوره‌هاي گذشته و نيازهاي نويني كه تفكر در روشهاي بهتر  برنامه‌ريزي آموزشي و درسي در مواجهه با مشكلات ايجاب مي‌كند، شوراي مركزي آموزش و پرورش را مأمور بررسي برنامه‌هاي آموزشي و درسي دوره‌هاي مخلتف آموزش و پرورش كرد.

 تلاش‌هاي اين شورا و كوشش‌هاي فشرده ديگري كه در سال‌هاي پاياني قرن بيستم در ژاپن انجام گرفت، درواقع به دنبال يافتن پاسخي براي اين سؤال بود كه «چگونه مي‌توان برنامه‌‌هاي آموزشي و درسي مدارس ژاپن در قرن بيست و يكم را بازنگري و بازساري كرد و آن را با نيازهاي جامعه يادگيرنده سازگار نمود.»

 به عبارت ديگر، شوراي بررسي برنامه‌هاي آموزشي و درسي به دنبال پاسخ‌گويي به اين پرسش اساسي بود كه اساساً  در دنياي اطلاعات و ارتباطات، چه چيزي ارزش آموختن و صرف وقت در مدرسه را دارد؟ آموزش با رويكرد تربيتي چگونه محقق مي‌شود؟ و چگونه مي‌توان به پاسخ اين پرسش‌ها رسيد.

  پاسخي كه آينده‌ آموزش وپرورش ژاپن، روش اداره مدارس، ويژگي‌هاي معلم و نقش او در فرآيند ياددهي- يادگيري و برنامه‌ريزي درسي،  مناسبات اجتماعي معلمان و دانش‌آموزان در مدرسه، خانه و نقش آن در پرورش كودكان، جامعه و ارتباط آن با مدرسه، هماهنگي آموزش و پرورش ملي و انتظارات جامعه جهاني، فناوري‌هاي اطلاعات و ارتباطات، چالش‌هاي اجتناب‌ناپذير آن در آموزش و پرورش  و ميزان اصلاحات برنامه‌هاي درسي ملي را روشن مي‌سازد.

شوراي بررسي برنامه‌هاي آموزشي و درسي براساس جهت‌گيري هاي كلان شوراي مركزي آموزش و پرورش براي تغيير برنامه درسي ملي و به استناد يافته‌هاي پژوهش‌هاي انجام شده، در گزارش  29  جولاي  1998  خود محورها و استانداردهاي اساسي اصلاح برنامه آموزشي و درسي را به شرح زير ارائه كرد:

 -1 بازسازي برنامه درسي ملي با تأكيد بر رويكرد تلفيقي و بين رشته‌اي
 - 2تأكيد بر مهارت‌هاي بهره‌گيري از دانش و اطلاعات و حركت از آموزش به يادگيري،
 -3 بهره‌گيري بيشتر از روش‌هاي آموزش فعال با تأكيد بر پرورش  تفكر انتقادي، مهارت‌هاي حل مسئله و  كاهش نقش حافظه و  گسترش يادگيري مبتني بر پروژه 8،
 -4 توجه بيشتر به پرورش اخلاق، مهارت‌هاي زندگي و آموزش‌هاي شهروندي،
اين گزارش ، مبناي اصلاحات برنامه‌هاي آموزشي و درسي قرار گرفت و درعين حال، بعنوان سند ملي اصلاح برنامه‌هاي درسي ملي شناخته شد و فعاليت آموزشي مدارس را پنج روز در هفته تعيين كرد و از آوريل 2002 به اجرا گذاشته شد.

 به مدارس توصيه شده است تا با توجه به موقعيت خود تا حدممكن موضوعاتي نظير تفاهم و ارتباطات بين‌المللي، مهارت‌هاي لازم زندگي در دنياي اطلاعات و ارتباطات، سواد فناوري اطلاعات، تفكر خلاق، پرورش مهارت‌هاي روابط انساني كودكان، مسائل محيط ‌زيست، بهداشت فردي واجتماعي، مشاركت دانش آموزان در اداره مدرسه، يادگيري ازطريق شبكه، بهسازي مناسبات اجتماعي مدرسه، مشكلات فرهنگي و اجتماعي جامعه ژاپن را در سراسر برنامه‌هاي درسي و به‌ويژه در آموزش مطالعات تطبيقي  را مورد توجه قرار دهند.

نارضايتي سرآمدان از زندگي در مدرسه

براساس داده‌هاي مطالعه بين‌المللي تيمز درسال 2003  دانش‌آموزان ژاپني سال دوم دوره اول دبيرستان(پايه هشتم) ازميان 46 كشور شركت كننده مرتبه پنجم در رياضيات و مرتبه ششم در علوم را به دست آوردند.

 اين مساله نشان مي‌دهد كه ژاپني‌ها در علوم سه رتبه و در رياضيات دو رتبه نسبت به آزمون تيمز درسال1995 موقعيت خود را از دست داده‌اند. ميانگين درصد پاسخ‌هاي صحيح دانش‌آموزان پايه هشتم ژاپن در آزمون 2003 مطالعه تيمز، در ياضيات 66 و در علوم 61 درصد بوده است. در حالي كه اين نتايج براي سال 1995 در رياضيات68 درصد و در علوم70 درصد بود و كاهش محسوسي را نشان مي‌دهد.

ميانگين نمره دانش‌آموزان ژاپني در دوره اول دبيرستان در سال 1995 در رياضيات 605 و در علوم 571  بوده است، اين ميزان در آزمون سال2003 به 570 در رياضيات و 522 در علوم كاهش يافته است.

داده‌هاي تيمز در سال  2003 نشان مي‌د‌هد كه دانش‌آموزان ژاپني سال چهارم ابتدايي از ميان 25 كشور شركت كننده مرتبه سوم در رياضيات و علوم را به دست آورده‌اند. براساس اين مطالعه ژاپني‌ها در علوم يك  رتبه خود را نسبت به آزمون تيمز در سال  1995 از دست داده‌اند ولي در رياضيات مرتبه خود را حفظ كرده‌اند.

 ميانگين درصد پاسخ‌هاي صحيح دانش‌آموزان پايه چهارم ژاپني در آزمون سال 2003 مطالعه تيمز، در رياضيات 70 و در علوم  79 بوده است. در حالي كه اين نتايج براي سال1995  در رياضيات 76 درصد و در علوم تقريباً  80درصد بوده است.

 ميانگين نمره دانش‌آموزان  ژاپني در دوره ابتدايي در سال  1995  در رياضيات567 و در علوم  553 بوده است، اين ميزان در آزمون سال  2003  به  565 در رياضيات و   543  در علوم كاهش يافته است.

در سال  1995،  46  درصد از دانش‌آموزان  ژاپني شركت كننده در تيمز گفته‌اند كه از مطالعه رياضيات و  53  درصد گفته‌اند كه از مطالعه علوم لذت مي‌برند. اين ارقام در مقايسه با ميانگين درصد پاسخ‌هاي دانش‌آموزان سايركشورهاي شركت كننده (68 و 65   درصد) بسيار پايين‌‌تر است.

 داده‌هاي تيمز در سال  2003  نشان مي‌دهد كه علاقه دانش‌آموزان ژاپني دوره اول دبيرستان به مطالعه رياضيات كاهش يافته است و از46 درصد در سال  1995 به   39 درصد در سال 2003 رسيده است. اين داده‌ها نشان مي‌دهد كه وضعيت علاقه به مطالعه علوم بهتر شده است و از 53 درصد به 59 درصد رسيده است. در عين حال وضعيت دانش‌آموزان ژاپني با ميانگين كشورهاي شركت كننده به ترتيب  65  درصد براي رياضيات و 77 درصد براي علوم فاصله زيادي دارد.

به علاوه در سال  2003 فقط  39 درصد از دانش‌آموزان دوره اول دبيرستان،  رياضيات و49 درصد علوم را موضوع درسي مهمي ارزيابي كردند كه براي زندگي اهميت زيادي دارد. اين ارقام براي سال  1995 به ترتيب 71 و 48 بوده است. اين داده‌ها نيز در مقايسه با ميانگين درصد پاسخ‌هاي دانش‌آموزان ساير كشورهاي شركت كننده (به ترتيب 92 و 79 درصد براي 1995 و 54 درصد براي سال 2003) پايين‌تر است.

بر اساس داده‌هاي برنامه‌ بين‌المللي ارزشيابي دانش‌آموزان (PISA) كه توسط سازمان همكاري‌هاي اقتصادي و توسعه (OECD) برگزار مي‌شود، در سال 2000 دانش‌آموزان ژاپني سال اول دوره دوم دبيرستان (پايه دهم) از ميان 31 كشور شركت كننده مرتبه هشتم در خواندن، مرتبه اول در رياضيات و مرتبه دوم در علوم را به‌دست آوردند، در حالي كه در مطالعه پيسا در سال 2003 با 40 كشور شركت كننده، ژاپني‌ها در رياضيات از مرتبه اول به هشتم و در خواندن از مرتبه هشتم به چهاردهم تنزل كرده‌اند.

در توانايي حل مسأله كه موضوع جديد سنجش در برنامه سال 2003 بوده است، ژاپني‌ها مرتبه چهارم را به‌دست آورده‌اند. اين مطالعه نشان مي‌دهد كه ژاپني‌ها در آزمون بين المللي سال 2003 در علوم مرتبه خود را نسبت به سال 2000 حفظ كرده‌اند ولي در خواندن شش رتبه و در رياضيات پنج رتبه پايين آمده‌اند.

 داده‌هاي پيسا در سال 2003 نشان مي‌دهد كه تنها حدود 32 درصد از دانش‌آموزان پايه دهم به محتواي درس رياضيات علاقمند هستند درحاليكه ميانگين اين رقم درميان دانش‌آموزان كشورهاي شركت كننده در آزمون بيش از 53 درصد است. بعلاوه دانش‌آموزان ژاپني در مقايسه با ساير دانش‌آموزان كشورهاي شركت كننده ساعات كمتري را براي مطالعه در خارج از مدرسه اختصاص مي‌دهند (حدود 6 ساعت در مقابل 9 ساعت در هفته(.

مطالعه تيمز در سال 2003 براي پايه هشتم نيز كاهش ساعات مطالعه و انجام تكاليف درسي دانش‌آموزان ژاپني در خارج از مدرسه را تأييد مي‌كند. دانش‌آموزان ژاپني در پاسخ به اين پرسش كه وقت روزانه خود را در خانه چگونه مي‌گذرانيد پاسخ داده‌اند: يك ساعت تكاليف مدرسه، حدود سه ساعت تلويزيون، فيلم و... و كمي بيش از نيم ساعت كمك به انجام امور منزل و خانواده.

ميانگين اين ارقام براي دانش‌آموزان شركت كننده از ساير كشورها به ترتيب عبارت است از: بيش از يك و نيم ساعت براي تكاليف درسي، كمتر از دو ساعت براي تلويزيون، فيلم و... و بيش از يك ساعت براي كمك به انجام امور منزل و خانواده.

با وجود تغيير برنامه درسي ملي، تعطيلي شنبه‌ها و كاهش ساعات كار مدارس، افزايش دروس اختياري و ارايه فرصت‌هاي يادگيري تلفيقي كه از سال تحصيلي 2002 به اجرا درآمد، بسياري از دانش‌آموزان ژاپني همچنان از زندگي در مدرسه راضي نيستند و ميان ميزان رضايت دانش‌آموزان از زندگي در مدرسه با افزايش سنوات تحصيلي آن‌ها همچنان رابطه معكوس وجود دارد.

 پژوهشها نشان مي‌دهد كه علاقه دانش‌آموزان ژاپني تقريباً در همه دروس از پايه چهارم ابتدايي نسبت به سال سوم دوره اول دبيرستان (پايه نهم) تغيير كرده و كاهش زيادي را نشان مي‌دهد. براي مثال مطابق پژوهش وزارت آموزش و علوم ژاپن در سال 2005، به ترتيب 75؛ 69، 46، 54 و 64 درصد دانش‌آموزان پايه چهارم ابتدايي گفته‌اند كه درس‌هاي علوم، رياضيات، زبان ژاپني، مطالعات اجتماعي و مطالعات تلفيقي را دوست دارند. درحاليكه اين ارقام براي دانش‌آموزان سال سوم دوره اول دبيرستان (پايه نهم) به ترتيب به  52، 36، 29، 37 و 51 كاهش يافته است.

چالش در برنامه درسي ملي

توصيه‌هاي شوراي بررسي برنامه درسي در تبيين استانداردهاي تازه برنامه درسي ملي به رويكرد تربيتي به آموزش مدرسه‌اي توجه دارد و ناظر بر تلاشي پيدا براي بازسازي تربيت پنهان است، ولي چالش اساسي از زماني آغاز مي‌شود كه والدين، معلمان و مديران آموزشي مي‌خواهند نتايج اجراي اين نوع برنامه درسي را ارزشيابي كنند. ابزارهاي كمي بسياري براي ارزشيابي آموزش و تربيت پيدا وجود دارد. تقريباً همه مدارس جهان تجربه‌هاي بومي و جهاني موفقي از اين روش‌هاي ارزشيابي را مي‌شناسند.

 ولي براي سنجش و اندازه‌گيري آموزش وتربيت پنهان چه روش‌هاي ارزشيابي وجود دارد. بيشتر والدين و معلمان جهان به خوبي با روشهاي ارزشيابي پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان در رياضيات، علوم، خواندن و نوشتن آشنا هستند ولي به‌راستي «رشد تفكر انتقادي» را چگونه مي‌توان اندازه گرفت؟

چگونه ميتوان مهارتهاي زندگي،‌ شاخص‌هاي تربيتي آموزشي مدارس، ميزان تعامل تربيت پيدا و پنهان را تعريف و اندازه‌گيري كرد؟ ويژگيهاي فرهنگي، اجتماعي، سياسي، اقتصادي و جغرافيايي هريك از كشورها چه شاخصهايي را براي «تربيت» از نوع پيدا و پنهان آن به رسميت مي‌شناسند؟

چه ميزان از هنجارها و مناسبات اجتماعي كه در تربيت كودكان تأثيرگذارند نانوشته‌اند، هزينه ناديده گرفتن آنها براي معلمان، والدين، مديران آموزشي و دانش‌آموزان چقدراست؟ آيا مهمترين چالش اجراي برنامه درسي با تأكيد بر تربيت پنهان و پيامدهاي ماندگار و پيچيده آن روش ارزشيابي، فرهنگ آموزش و ساختارهاي پنهاني است كه استانداردهاي تازه برنامه درسي را به چالش مي‌گيرد؟

جامعه ژاپن با تحليل نتايج آزمون‌هاي بين‌المللي تيمز و پيسا به سرعت به استانداردهاي تازه برنامه درسي ملي كه از سال 2002 به اجرا درآمده است، واكنش نشان داد و رسانه‌هاي گروهي  خواستار بازانديشي در برنامه درسي مدارس شدند. دولت تا حدود زيادي تحت فشار قرار گرفت تا دست‌كم در ساعات آموزش مدارس بازنگري كند. شوراي بازانديشي در برنامه درسي ملي با حضور صاحب‌نظراني از دانشگاه‌ها، صنعت، كارگزاران دولت و نمايندگاني از معلمان و مديران آموزشي تشكيل شد.

بعلاوه پژوهش‌هاي ملي تازه‌اي براي بازبيني عمل كارگزاران آموزشي، پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان و روند اجراي استانداردهاي  تازه برنامه درسي ملي طراحي و به اجرا درآمد. اگرچه نتايج اين پژوهشها نشان داد كه نگراني زيادي درباره كيفيت آموزشي و سطح تحصيلي دانش‌آموزان نسبت به گذشته و درمقياس جهاني وجود ندارد، ولي نخست‌وزير ژاپن- شينزو آبه-  كه از سپتامبر 2006 به اين سمت برگزيده شده است- در اولين اقدام، شورايي را مسئول بازبيني اجراي برنامه درسي ملي و مشكلات آموزش مدارس كرد.

 اين شورا در اولين گزارش خود به نخست‌وزير در ژانويه 2007، خواهان تجديد نظر در استانداردهاي برنامه درسي ملي شده است و بطور مشخص به دولت توصيه كرده است كه بيش از پيش به پرورش حرفه‌اي معلمان توجه كند و افزايش ساعات كلاس درس در مدارس را در دستور كار خود قرار دهد.

اگرچه گزارش حاضر تا حدود زيادي به نقد برنامه درسي ملي كه از سال 2002 به اجرا درآمد پرداخته است ولي اين انتقادات به معني رويگرداني ژاپني‌ها از اجراي برنامه آموزشي مطالعات تلفيقي نيست.

 آنها بر اين باورند كه برنامه درسي ملي تحول مثبتي در فرايند بهسازي مناسبات پيچيده آموزش مدرسه‌اي به‌وجود آورده است و به ترويج رويكرد فرهنگي به آموزش ياري رسانده است. درعين حال راه طولاني براي طراحي و به‌كارگيري روش‌هاي مؤثر ارزشيابي پيامدهاي سازنده استانداردهاي تازه برنامه درسي و تبيين عمومي آن وجود دارد.

 پژوهشهاي آموزشي بسياري لازم است تا تأثير استانداردهاي تازه برنامه درسي ملي را در تربيت پنهان و پيداي دانش‌آموزان ژاپني نشان دهد و امكان قضاوت درستي به‌دست دهد. براي مثال كاوشي تجربي و بين‌المللي لازم است تا نشان دهد كه واقعاً تا چه ميزان ميان ساعات آموزش مدرسه‌اي و موفقيت تحصيلي ارتباط مستقيم وجود دارد، چرا با وجود ساعات آموزش مدرسه‌اي كمتر دانش‌آموزان فنلاندي در آزمون بين‌المللي پيسا از همتايان ژاپني خود بازده بهتر داشته‌اند.

ژاپني‌ها با توجه به نتايج پژوهش‌هايي كه براي آسيب‌شناسي برنامه‌هاي آموزشي و درسي اجرا كرده بودند، تصميم گرفتند برنامه‌ريزي درسي تلفيقي را با روش ژاپني و متناسب‌ با نيازها و مشكلات آموزشي مدارس خود طراحي و اجرا كنند و در بازنگري برنامه‌هاي درسي مدارس فرصت لازم براي يادگيري و مطالعه تلفيقي را طراحي كردند و براي اجراي اثر بخش آن، به مدارس، متناسب با شرايط طبيعي، فرهنگي، جغرافيايي، آموزشي و اجتماعي آنها اختيارات لازم را اعطا كردند از جمله اين اختيارات، امكان سازمان‌دهي محتواي آموزشي به كمك دانش‌آموزان در مدرسه بود.

 وزارت آموزش و پرورش با تفويض اختيارات لازم به مدارس، معلمان و دانش‌آموزان كمك كرد تا انتظارات مشخص، واقع‌بينانه و دست‌يافتني را از مطالعات تلفيقي در ذهن خود ترسيم كنند، نسبت به آن شناخت دقيق‌تري پيدا كنند و با نگرشي سازنده شاخص‌هاي رفتاري معيني را براي ارزشيابي از برنامه يادگيري تلفيقي، طراحي كنند، مهارت‌هاي تفكر و سازماندهي تجربه را در خود تقويت كنند و آموخته‌هاي خود را بيش از پيش با واقعيت‌هاي زندگي اجتماعي مرتبط سازند.

 مهارت‌هاي يادگيري مؤثر را تمرين كنند و يادگيري خود را به جهان خارج گسترش دهند. در اين شرايط معلمان احساس مي‌كنند كه بايد بيشتر بياموزند، با ديگران در ارتباط باشند، علائق و توانايي‌هاي مشتركي را سازماندهي كنند، با هم همكاري كنند، از يكديگر بياموزند و در تدوين هدف‌هاي مشترك در برنامه‌ها، موضوعات و روش‌هاي مختلف آموزشي به كمك يكديگر بشتابند.

معلمان دراين شرايط به شدت احساس نياز ميكنند كه آموزش ببينند و از تجربه ديگران بياموزند. اينكه دانش‌آموزان كدام موضوع و محتوا را بايد بياموزند؟ كدام فعاليت را بايد انجام دهند؟ به كدام مهارت‌ها براي انجام فعاليت‌هاي مورد انتظار نيازمندند؟ ... سؤالاتي است كه بيش ازپيش ذهن معلمان را به خود مشغول مي‌سازد. بسياري از معلمان براين باورند كه در برنامه درسي ملي جديد نقش آنها تغيير كرده است و طراحي برنامه درسي در مدرسه را متناسب با علاقه، نياز و توانايي دانش‌آموزان بسيار دشوار ارزيابي كرده‌اند.

بعلاوه افزايش ساعات دروس اختياري و كاهش محتواي آموزشي و ساعات دروس با هدف برقراري ارتباط اثربخش ميان برنامه‌هاي آموزشي و درسي مدارس و تحولات و زندگي اجتماعي دانش‌آموزان، نقش‌ها و مسئوليت‌هاي مدارس و مديران آموزشي و معلمان را تغيير مي‌دهد. ساعات دروس اختياري در واقع برنامه تكميلي فرصت يادگيري تلفيقي است كه بيشتر با تأكيد بر اشتياق‌انگيز ساختن مدرسه وتوجه به رغبتها و علائق دانش‌آموزان طراحي شده و كاهش ميزان كل ساعاتي كه دانش آموزان به كلاس درس مي‌روند نيز به همين منظور صورت گرفته است.

درعين حال تغيير موقعيت دانش آموزان ژاپني در آزمون‌هاي بين‌المللي نگراني‌هاي بسياري را برانگيخته است. بسياري از كارگزاران آموزشي كاهش توان رقابت ژاپني‌ها در آزمون‌هاي بين‌المللي را ناشي از اجراي برنامه درسي ملي جديد و بويژه كاهش 30 درصدي ساعات و محتواي آموزشي ميدانند. بسياري از معلمان دوره دبيرستان خواهان كاهش واحدهاي درسي اختياري هستند و با صداي رسا اعلام مي‌كنند كه اجراي مؤثر برنامه مطالعات تلفيقي دست كم در دوره دبيرستان ناكام بوده است.

 بسياري از مادران از تعطيلي شنبه‌ها ناراضي هستند و افزايش ساعات حضور كودكان در مدرسه را نشانه خوبي در جهت بهبود كيفيت آموزش مي‌دانند. رسانه‌هاي گروهي نتايج آزمون‌هاي بين‌المللي را دست آويزي براي انتقاد از اصلاحات آموزشي دولت قرار دادند و به نمايندگي از صاحبان صنايع و بخش‌هاي مختلف اقتصاد نگراني خود را از تغيير  برنامه‌هاي درسي مدارس، بويژه نتايج دانش‌آموزان ژاپني در آزمون‌هاي بين‌المللي بيان مي‌كنند و خواستار بازبيني استانداردهاي برنامه درسي ملي شده‌اند.

تجربه ژاپن در تأكيد بر رويكرد فرهنگي به آموزش، تلاش پيگير براي بهسازي مناسبات تربيت پنهان، بهبود مناسبات اجتماعي مدرسه و رويكرد بين رشته‌اي در اصلاح برنامه‌هاي درسي ملي از نظر فرآيندها و پيامدها ميتواند برنامه‌ريزان آموزشي و درسي ايران آموزنده باشد.

طراحي روش بهره‌گيري از رويكرد تلفيقي در برنامه‌ريزي درسي متناسب با نيازها، آسيب‌ها و توانايي‌هاي ملي، درك همه جانبه از تنوع روش‌هاي برنامه‌ريزي درسي تلفيقي و برنامه مطالعات تلفيقي، اجراي آزمايشي مدل طراحي شده نزديك به يك دهه تا اجراي سراسري آن در همه مدارس، تبيين دقيق، روشن و جهت‌دار انتظارات از تغيير برنامه‌هاي درسي مبتني بر رويكرد تلفيقي در برنامه‌ريزي درسي، فراهم ساختن حداقل امكانات، زمينه‌ها، نگرش سازنده، شناخت، مهارت و تجربه لازم براي اجراي سراسري فرصت يادگيري تلفيقي، ارزشيابي مستمر از اجراي برنامه درسي جديد، تجزيه و تحليل واقع‌بينانه نتايج و پيامدهاي اجراي برنامه بدون پيش داوري و حساسيت‌هاي اجرايي، شروع سراسري برنامه‌هاي درسي جديد از دوره ابتدايي و قرار دادن دوره دبيرستان در اولويت‌هاي زماني بعدي، توجه به تغيير نقش معلمان و كمك فكري مؤثر به آنها از طريق آموزش‌هاي كاربردي و تهيه امكانات خودآموزي معلمان براساس مدل‌هاي تجربي با بهره‌گيري از فناوري آموزشي بويژه امكانات تلويزيون آموزشي و شبكه جهاني اينترنت، ياري به معلمان براي سازگاري با برنامه‌هاي درسي تازه، كاهش جسورانه محتواي آموزشي و ساعات كلاس‌هاي درس، نقد صريح نتايج اجراي سراسري برنامه پس از چهار سال و شجاعت بازبيني برنامه درسي ملي ارائه شده و كوشش در بازسازي آن متناسب با تحولات و خواست‌ها و ضرورت‌هاي اجتماعي از مهمترين درس‌هايي است كه سياستگذاران آموزشي، انديشمندان و پژوهشگران برنامه‌ريزي درسي و كارگزاران آموزشي ايران مي‌توانند از همكاران ژاپني خود بياموزند»