ما حاشیه نشین هستیم.

شعر زیبا و معنی گرای زیر سروده ی شاعر فقید دزفولی مرحوم قیصر امین پور است که در کتاب بی بال پریدن آمده است. روح این شاعر بزرگوار شاد باد.

ما حاشیه نشین هستیم.
مادرم می گوید: "پدرت هم حاشیه نشین بود، در حاشیه به دنیا آمد، در حاشیه جان کند و در حاشیه مرد."
من هم در حاشیه به دنیا آمده ام، ولی نمی خواهم در حاشیه بمیرم!
برادرم در حاشیه بیمارستان مرد.
خواهرم همیشه مریض است. همیشه گریه می کند، گاهی در حاشیه گریه، کمی هم می خندد.
مادرم می گوید: "سرنوشت ما را هم در حاشیه صفحه تقدیر نوشته اند."
او هر شب ستاره بخت مرا که در حاشیه آسمان سوسو می زند به من نشان می دهد.
ولی من می گویم: "این ستاره من نیست."
من در حاشیه به دنیا آمدم، در حاشیه بازی کردم.
همراه با سگها و گربه ها و مگس ها در حاشیه زباله ها گشته ام تا چیز به درد بخوری پیدا کنم.
من در حاشیه بزرگ شدم و به مدرسه رفتم.
در مدرسه گفتند: "جا نداریم."
مادرم گریه کرد. مدیر مدرسه گفت: "آقای ناظم اسمش را در حاشیه دفتر بنویس تا ببینیم!"
من در حاشیه روز، به مدرسه شبانه می روم.
در حاشیه کلاس می نشینم.
در حاشیه مدرسه می نشینم و توپ بازی بچه ها را نگاه می کنم، چون لباسم همرنگ بچه ها نیست.
من روزها در حاشیه خیابان کار می کنم و بعضی شبها در حاشیه پیاده رو می خوابم.
من پاییز کار می کنم، زمستان کار می کنم، بهار کار می کنم، تابستان کار می کنم و در حاشیه کار، زندگی می کنم.
من سواد دارم ولی معنی بعضی کلمات را خوب نمی فهمم.
مثلا کلمه "تعطیلات" و "تفریح" و خیلی از کلمات دیگر را که در کتاب ها نوشته اند.
از پدرم هم پرسیدم ولی سواد نداشت!
من در حاشیه شهر زندگی می کنم.
من در حاشیه زمین زندگی می کنم.
من در مدسه آموخته ام که زمین مثل توپ گرد است و می چرخد.
اگر من در حاشیه زمین زندگی می کنم، پس چطور پایم نمی لغزد و در عمق فضا پرتاب نمی شوم؟
زندگی در حاشیه زمین خیلی سخت است.حاشیه بر لب پرتگاه است، آدم ممکن است بلغزد و سقوط کند.
من حاشیه نشین هستم.ولی معنی کلمه حاشیه را نمی دانم.
از معلم پرسیدم: "حاشیه یعنی چه؟"
گفت:"حاشیه یعنی قسمت کناره هر چیزی، مثل کناره لباس یا کتاب، مثلاً بعضی از کتابها حاشیه دارند و بعضی از کلمات کتاب را در حاشیه می نویسند؛ یا مثل حاشیه شهر که زباله ها را در آنجا می ریزند."
من گفتم: "مگر آدمها زباله هستند که بعضی از آنها را در حاشیه شهر ریخته اند؟"
معلم چیزی نگفت.
من حاشیه نشین هستم.به مسجد می روم، در حاشیه مسجد نماز می خوانم، نزدیک کفشها؛ در حاشیه جلسه قرآن، قرآن خواندن را یاد گرفته ام.
قرآن کتاب خوبی است. قرآن ما حاشیه ندارد. هیچ کلمه ای را در حاشیه آن ننوشته اند.
اگر هم گاهی کلماتی در حاشیه آن باشند، آن کلمات حاشیه هم مثل کلمات دیگر عزیز و خوبند.من قرآن را دوست دارم، خوب است همه چیز مثل قرآن خوب باشد

بربام حرم

« اللهّمَ صَلّ عَلیعلی بنْ موسَی الرّضا المرتَضیالامامِ التّقی النّقی وحُجّتکَ عَلی مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثریالصّدّیق الشَّهید صَلَوةَ کثیرَةً تامَةً

زاکیَةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَهکافْضَلِ ما صَلّیَتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اوْلیائِکَ »

رازهای شهر زیرزمینی در انتظار تماشا

وقتی صحبت از شهر‌های زیرزمینی می‌شود ناخودآگاه ذهن انسان با موضوعات رازآلود گره می‌خورد و برای بسیاری جای پرسش است که این شهرهای زیرزمینی برای چه ساخته شده‌اند و مردم چگونه می‌توانستند در زیر زمین و در دل تاریکی زندگی کنند

http://khabarfarsi.com/ext/6473739

ادامه مطلب

چگونه می توانیم تصاویر پرتره ای تهیه کنید

چگونه می توانید تصاویر پرتره ای تهیه کنید که تعجب بیننده را برانگیزد؟ در این مقاله به روش هایی می پردازیم که با شکستن (یا حداقل تحریف) قوانین و اضافه کردن کمی شانس و تصادف در عکاسی پرتره، عکس های پرتره برجسته و قابل قبولی را نتیجه می دهند.

1. پرسپکتیو را تغییر دهید اکثر تصاویر پرتره در حالی گرفته می شوند که دوربین در راستای خط دید سوژه قرار دارد. با این که انجام این کار عرفاً صحیح است، بهتر است زاویه دوربین را کاملاً تغییر دهید تا تصویر پرتره شما جلوه شگفت انگیزی به خود بگیرد. از بالا به سوژه خود نگاه کنید یا به سوژه بسیار نزدیک شوید. در هر یک از این روش ها، سوژه را از زاویه ای مشاهده خواهید کرد که تصویر شما را جالب توجه می کند.

2. تغییر ارتباط چشمی میزان تأثیر جهت نگاه سوژه بر روی تصویر، بسیار شگفت انگیز است. در اکثر تصاویر پرتره، سوژه به پایین لنز نگاه می کند. در این حالت، حس برقراری ارتباط واقعی میان سوژه و بیننده ایجاد می شود. ولی شیوه های دیگری را نیز می توان تست کرد:
-  نگاه به محدوده خارج از دوربین : از سوژه بخواهید توجه خود را بر روی چیزی نادیده و خارج از محدوده لنز دوربین متمرکز کند. در این حالت، حس صداقت به وجود آمده و بیننده با دیدن عکس، کنجکاو می شود بداند سوژه به چه چیزی نگاه می کند. این حس کنجکاوی مخصوصاً زمانی زیاد می شود که سوژه نوعی عکس العمل نشان داده باشد (مثلاً لبخند یا تعجب). این را بدانید که وقتی از سوژه می خواهید به خارج از کادر عکس نگاه کند، می توانید توجه بیننده عکس را به لبه و کادر تصویر نیز جلب نموده و او را از کانون توجه (سوژه عکس) کمی دور کنید.

- نگاه کردن داخل کادر : در عوض می توانید از سوژه بخواهید به چیزی (یا کسی) داخل کادر عکس نگاه کند. مانند نگاه یک بچه به توپ، یک زن به نوزادش و یک مرد به بشقاب پاستا. زمانی که چیزی را در اختیار سوژه قرار می دهید که به آن نگاه کند (که داخل کادر است)، دومین کانون توجه و رابطه ای میان او و سوژه اولیه را ایجاد می کنید. هم چنین با این کار می توانید برای عکس خود، یک "داستان" بسازید.

3. قوانین ترکیب را بشکنید قرار دادن سوژه در نقطه کور نیز گاهی می تواند تصویر جالبی ایجاد کند؛ یا حتی قرار دادن سوژه درست در لبه و کناره های عکس می تواند گاهی منجر به خلق تصاویر شگفت انگیزی شود. به سوژه فضایی بدهید تا داخل آن نگاه کند.

4. نورپردازی را امتحان کنید تاباندن نور از کنار، نورپزدازی از عقب و به صورت نیمرخ سیاه نشان دادن سوژه برای مخفی کردن ویژگی های مدل می تواند مفید باشد.استفاده از تکنیک هایی مانند عکسبرداری آهسته، می تواند تصاویر تأثیرگذار و جذابی خلق کند.

5. سوژه را از حالت راحتی و آسودگی خارج کنید سوژه در حالی که لباس رسمی کار پوشیده است، شروع به پریدن می کند! این عکس ها بسیار جالب، شگفت انگیز و کمی هم خنده دار بودند. در حالی که ممکن است کمی احمقانه به نظر برسد، ولی این عکس ها در یک مجله به چاپ رسیدند. آن ها یک سری تصاویر برجسته و ویژه بودند و مجله را متقاعد کردند که او شخصی است که آن ها مایلند به همه نشان دهند.

6. خالصانه و صادقانه عکاسی کنید بنابراین تغییر دیدگاه به روش عکاسی صادقانه می تواند کارگشا باشد. از سوژه خودتان در محل کار، با خانواده یا در حین کارهای مورد علاقه اش عکس بگیرید. با این کار، آن ها در شرایط راحت تر و آسوده تری قرار می گیرند و شما می توانید عکس های ویژه ای بگیرید. در این عکس ها، عکس العمل مدل نسبت به شرایطی که در آن قرار دارد کاملاً طبیعی است. حتی ممکن است برای عکاسی از عکس العمل های آنی سوژه بخواهید یک لنز بزرگتر با قدرت زوم بیشتر بردارید و عکس های واقعاً عالی بگیرید. من دریافته ام که این روش به ویژه زمان عکس گرفتن از بچه ها نتیجه می دهد.

7. یک تکیه گاه برای مدل نشان دهید یک تکیه گاه از هر نوع به عکس های خود اضافه کنید و بدین وسیله عکس های خود را جالب تر نمایید. تمرکز بیش از حد بر روی موضوعاتی غیر از سوژه ممکن است ریسک به حساب بیاید؛ ولی با این کار می توانید داستانی در عکس خود بگنجانید و به مدلی که از آن عکس می گیرید، عمق بیشتری اضافه کنید.

8. بر روی یک قسمت از بدن مدل تمرکز کنید، از نزدیک عکس بگیرید یک لنز با فاصله کانونی زیاد به دوربین خود متصل کنید (یا به سوژه نزدیک شوید) تا بتوانید فقط از یک قسمت بدن مدل عکاسی کنید. عکاسی از دست ها، چشم ها، دهان یا حتی پایین تنه می تواند تصور بیننده از تصویر را تغییر دهد.

9. قسمتی از چهره یا بدن سوژه را بپوشانید یک نوع از بزرگنمایی بر روی قسمتی از بدن مدل، پوشاندن بخشی از چهره یا بدن اوست. این کار را می توانید با لباس، اشیاء، دست های مدل یا فریم بندی قسمتی از بدن انجام دهید.انجام این کار به این معناست که قسمت کمی را برای تصور و تصویر سازی ذهنی بیننده باقی بگذارید ولی توجه آن ها را نیز به بخش هایی از سوژه جلب کنید که دوست دارید بر آن ها تمرکز کنید.

10. یک سری عکس پشت سر هم بگیرید دوربین را روی حالت "burst" یا "continuous shooting" تنظیم نموده و در یک زمان، بیش از یک عکس بگیرید. در این حالت، یک سری عکس به وجود می آید که می توانند با هم ارائه شوند. این تکنیک می تواند در زمان عکسبرداری از کودکان، یا هر سوژه فعالی که حالت خود را سریعاً تغییر می دهد بسیار مفید باشد.

11. برای سوژه کادر در نظر بگیرید کادربندی تکنیکی است که در آن با قرار دادن فریم پیرامون یک بخش از مدل، آن را نسبت به بقیه قسمت ها مورد تمرکز و توجه قرار می دهیم.کادربندی به تصویر عمق می دهد و دید بیننده را به کانون جلب توجه تصویر هدایت می کند. برای این کار می توانید سوژه را داخل چهارچوب در یا پنجره قرار دهید و از آن ها بخواهید از داخل شکاف به دوربین نگاه کنند. حتی می توانید از آن ها بخواهید دست های خود را پیرامون صورتشان قرار دهند.

12. با زاویه دید وسیع عکسبرداری کنید در زمان عکسبرداری پرتره، استفاده از لنزی با زاویه دید وسیع می تواند به خلق عکس های به یاد ماندنی کمک کند. با فاصله های کانونی وسیع می توانید عکس های شگفت انگیزی خلق کنید. این نوع عکاسی ممکن است مناسب عکسبرداری از همسر یا دخترتان نباشد (مگر در حالت بازی و تفریح)؛ ولی استفاده از این فواصل کانونی، بخش هایی از چهره یا بدن را که در لبه های کادر قرار دارند، نسبت به عناصر موجود در مرکز بزرگتر نشان می دهد. هم چنین زمانی که سوژه شما در حالت پر ابهتی باشد، می تواند تأثیر زیاد و چشمگیری داشته باشد.

13. دستکاری بک گراند گاهی اوقات زمانی که آن ها را در زمینه های متفاوت با بک گراندهای مختلف قرار می دهید، می توانید حالت عکس را به طور چشمگیری عوض کنید. گاهی اوقات دوست دارید بک گراندتان تا حد امکان کوچک باشد. در حالی که بقیه اوقات، یک بک گراند چشمگیر یا رنگارنگ می تواند سوژه عکس را واقعاً برجسته و مهم نشان دهد.کلید موفقیت شما، تمرین و ممارست است.

14. کادربندی را تغییر دهید بسیاری از عکاسان عادت کرده اند فقط در حالت افقی) یا عمودی) عکس بگیرند. فقط به این دلیل که کادربندی عمودی "portrait" نام دارد، نباید همیشه از آن برای عکسبرداری پرتره استفاده کنید. از همه نوع کادربندی در عکس های خود استفاده نموده و تنوع را همیشه رعایت کنید.

15. دوربین را با زاویه در دستتان بگیرید کادربندی افقی و عمودی تنها گزینه های موجود در هنگام عکسبرداری پرتره نیستند. در حالی که در زمان کادربندی افقی و عمودی، عکس گرفتن با زاویه راست و مستقیم مهم است، در دست گرفتن دوربین با یک زاویه مورب تر نیز می تواند جذابیت بیشتری به تصاویر شما بیفزاید.این نوع از کادربندی می تواند حس جذابیت و انرژی به عکس های شما ببخشد.

16. عکس هایی بگیرید که روی سوژه خاصی تمرکز نداشته باشند با این که تمرکز بر روی سوژه ای خاص برای دست یابی به یک هدف نهایی در کارمان اهمیت دارد، ولی گاهی اوقات نبود تمرکز می تواند عکس هایی با احساسات، حالات و علایق واقعی خلق کند.دو استراتژی اصلی برای عکسبرداری بدون فوکوس وجود دارد:
1) بر روی یک جزء تصویر تمرکز کنید و بقیه اجزاء را محو کنید. بدین منظور، از یک روزنه بزرگ استفاده کنید که عمق کمی ایجاد نموده و بر روی چیزی در جلو یا عقب سوژه تمرکز کنید.

2) تمام تصویر را خارج از فوکوس قرار دهید. برای انجام این کار، روزنه وسیعی انتخاب نمایید ولی بر روی قسمت جلو یا پشت هر چیزی که در تصویر وجود دارد تمرکز کنید (برای رسیدن به این هدف، باید از فوکوس دستی استفاده کنید). این نوع تصاویر می توانند به طور باورنکردنی رویایی و مرموز باشند. 

17. نشان دادن حرکت تصاویر پرتره می توانند بسیار ایستا باشند، ولی چه اتفاقی می افتد اگر کمی حرکت به آن ها اضافه کنید؟ این کار را به چند روش می توان انجام داد:

- با حرکت دادن سوژه
- با ثابت نگه داشتن سوژه و حرکت دادن شئ دیگری پیرامون آن
- با حرکت دادن دوربین (یا لنز آن برای دستیابی به بزرگنمایی پی در پی)

نکته کلیدی در مورد سه روش فوق این است که سرعت دیافراگم تا حد کافی کم باشد تا حرکت در تصویر نمایش داده شود. روش جایگزین این است که از سوژه بخواهید سریع حرکت کند ولی برای تثبیت حرکت باید سرعت دیافراگم زیاد باشد. 18. حالات مختلف سوژه را امتحان کنید در بعضی از تصاویر پرتره، حالت صورت است که عکس را می سازد. حالات و ژست های مختلف سوژه را در تصاویر خود امتحان کنید.ولی سعی کنید عکس های غمگین تر و جدی تر بگیرید.

19. کادر را پر کنید یک روش برای اطمینان یافتن از اینکه سوژه شما توجه بیننده را به خود جلب می کند این است که صورت او تمام فضای کادر را پر کند. این کاری نیست که در تمام عکس هایتان انجام دهید؛ ولی اگر سوژه شما تنها موضوع عکس است، واقعاً چیز دیگری برای جلب توجه بیننده وجود ندارد.

20. در جستجوی یک سوژه جالب باشید من دوستی دارم که در خیابان های ملبورن به راه می افتد تا سوژه های جالب پیدا کند و از آن ها عکس بگیرد. زمانی که فرد جالبی را پیدا می کند، به او نزدیک شده و از او می خواهد برایش ژست بگیرد. سپس سریعاً بک گراند مناسبی پیدا نموده و چندین عکس می گیرد (البته اگر آن ها به او اجازه عکسبرداری دهند). در نتیجه، او اکنون شگفت انگیزترین و جالب ترین کلکسیون را از عکس های مردم در تمام سنین، با بک گراندهای مختلف دارد. در حالی که اکثر ما وقت خود را صرف عکسبرداری از اشخاص مورد علاقه خود می کنیم، شاید بد نباشد گاهی هم از غریبه هایی که جالب هستند عکس بگیریم

چگونه یک متن الهام گرفته از تصویر را طراحی کنید.

مرحله اول

فتوشاپ را باز کنید و یک سند ایجاد کنید. سپس با استفاده از ابزار Horizontal Type Tool متن دلخواه خود را تایپ کنید مرحله دوم سپس یک تصویر را به لایه منتقل کنید مرحله سوم به پنل لایه ها بروید و لایه متن را انخاب کنید سپس روی تصویر کوچک شده کلید راست کرده و گزینه Select Pixel را انتخاب کنید. اگر مراحل را درست انجام داده باشید تصویر شما به صورت نقطه چین بر روی تصویر ظاهر خواهد شد.

مرحله چهارم از پنل لایه ها دو لایه بافت ومتن را انتخاب کنید و به منوی

 Layer>Group Layers بروید. یک پوشه ایجاد می شود اگه لایه متن و بافت به پوشه منتقل نشدند. هر دو لایه را به درون پوشه منتقل کنید. روی پوشه ایجاد شده کلیک کنید و سپس به منوی  Layer>Layer Mask  و روی گزینه

 Reveal Selection  کلیک کنید تا متن به شکل دلخواه در بیاید.

برای کپی کردن تصویر

لایه را Duplicate کنید. برای Duplicate کردن کافی است که روی لایه کلیک راست کرده و روی گزینه Duplicate کلیک کنید. Duplicate به معنی کپی کردن است. سپس با استفاده از بافت کپی شده کل متن را همانند زیر بپوشانید.

یاداشتی بدون روکش از بهاره رهنما

داشتم به میهمانم می گفتم که اگر راحت تر است رویه نایلونی روی مبل های سفید را بردارم، نرسیده بودم قبل از رسیدنشان برشان دارم، او تعارف کرد و گفت راحت است من اما گرمم شد و برش داشتم، بعد یکدفعه حس کردم چقدر راحت تر است.

سه سالی می شود خریدمشان اما هیچ لک و ضربه ای بر آنها نیفتاده اگرچه اکثر اوقات به دلیل ماندن همین روپوش نایلونی بر رویشان از لذت راحتی شان محروم مانده ایم، بعد یاد همه روکش های روی اشیای زندگی خودم و اطرافیانم میفتم، روکش های روی موبایل ها، شیشه ها، روکش های صندلی ماشین، روکش های روی کنترل های تلویزیون، روکش های روی لباس های کمد و... همه این روکش ها دال بر پذیرش دو نکته است یا بر نامیرایی خود باور داریم و یا اینکه قرار است چنین چیزهای بی ارزشی را به ارث بگذاریم، هر روز در روابط روزمره مان نیز همین روکش ها را بر رفتارمان می گذاریم تا فلانی نفهمد عصبانی هستیم، فلانی نفهمد چقدر خوشحالیم، فلانی نفهمد چقدر شکست خورده ایم.

نقاب ها و روکش ها را استفاده می کنیم برای اینکه اعتقاد داریم اینطوری شخصیت اجتماعی ما برای یک روز مبادا بیشتر و بهتر روی پای خودش می ایستد و این در شرایطی است که اغلب زودتر از حد تصورمان این دنیا را ترک می کنیم و آن روز مبادا هرگز نمی رسد فقط ما فرصت و جسارت خود بودن را از خودمان دریغ کرده ایم.
جسارت لذت بردن از خود حقیقی مان حتی به قیمت گاه زخمی شدن و ضربه دیدن.
روحمان را از تماس با دنیا محروم می کنیم تا روزی این لذت را به او ببخشیم که بی محابا دنیا را لمس کند، غافل از اینکه امروز همان روز است و همان روز اگر در انتظارش باشی هرگز فرانمی رسد.

میهمان من تلنگری کوچک به من زد. جلد همه وسایلی را که از ترس خش افتادن پوشانده ام، باز می کنم. دلم می خواهد اشیا هم دموکراسی را تجربه کنند. ضربه خوردن به قیمت لذت بردن از خود حقیقی. ما همه مان فکر می کنیم عمر نوح خواهیم کرد. در پس ذهن بشر همیشه همچنین باوری جا خوش کرده، خدا می داند که وقتی پرنسس دایانا مرد چقدر دستکش و کفش استفاده نشده در کمد او پیدا شد، برعکسش هم هست آدم های به ظاهر فقیری که با مرگشان کلی پول از بالش ها و لای رختخواب هایشان پیدا می شود و کلی خرت و پرت که طرف گذاشته بوده که روز مبادا از گنجه در بیاید و روز مبادا نرسیده غزل خداحافظی را سروده اند.

محافظه کاری و دوراندیشی همیشه از احساس دموکراتیک بودن (لااقل با خودم) دورم کرده. من تصمیمم را گرفته ام. همه نایلون ها و روکش ها را کنار می زنم.

من ترجیح می دهم لذت ضربه خوردن را تجربه کنم تا سلامت دور از دسترس ماندن را.
شما چطور؟